{"id":11900,"date":"2024-12-10T10:28:53","date_gmt":"2024-12-10T10:28:53","guid":{"rendered":"https:\/\/parafiatokarnia.pl\/?p=11900"},"modified":"2024-12-10T14:38:49","modified_gmt":"2024-12-10T14:38:49","slug":"bulla-oglaszajaca-jubileusz-zwyczajny-roku-2025","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/parafiatokarnia.pl\/?p=11900","title":{"rendered":"Bulla og\u0142aszaj\u0105ca Jubileusz 2025"},"content":{"rendered":"

SPES NON CONFUNDIT<\/p>\n

BULLA OG\u0141ASZAJ\u0104CA
\nJUBILEUSZ ZWYCZAJNY
\nROKU 2025<\/p>\n

FRANCISZEK
\nBISKUP RZYMU
\nS\u0141UGA S\u0141UG BO\u017bYCH
\nWSZYSTKIM, KT\u00d3RZY PRZECZYTAJ\u0104 TEN LIST
\nNIECH NADZIEJA NAPE\u0141NI SERCE<\/p>\n

1. \u201eSpes non confundit\u201d, \u201enadzieja zawie\u015b\u0107 nie mo\u017ce\u201d (Rz 5, 5). W imi\u0119 nadziei Pawe\u0142 Aposto\u0142 nape\u0142nia odwag\u0105 chrze\u015bcija\u0144sk\u0105 wsp\u00f3lnot\u0119 Rzymu. Nadzieja jest r\u00f3wnie\u017c g\u0142\u00f3wnym przes\u0142aniem zbli\u017caj\u0105cego si\u0119 Jubileuszu, kt\u00f3ry zgodnie ze staro\u017cytn\u0105 tradycj\u0105 papie\u017c og\u0142asza co dwadzie\u015bcia pi\u0119\u0107 lat. My\u015bl\u0119 o wszystkich pielgrzymach nadziei, kt\u00f3rzy przyb\u0119d\u0105 do Rzymu, aby prze\u017cy\u0107 Rok \u015awi\u0119ty, a tak\u017ce o tych, kt\u00f3rzy nie mog\u0105c dotrze\u0107 do miasta Aposto\u0142\u00f3w Piotra i Paw\u0142a, b\u0119d\u0105 go obchodzi\u0107 w Ko\u015bcio\u0142ach partykularnych. Niech to b\u0119dzie dla wszystkich wydarzenie \u017cywego i osobistego spotkania z Panem Jezusem, \u201ebram\u0105\u201d zbawienia (por. J 10, 7.9); z Tym, kt\u00f3rego Ko\u015bci\u00f3\u0142 ma misj\u0119 g\u0142oszenia zawsze, wsz\u0119dzie i wszystkim jako \u201enasz\u0105 nadziej\u0119\u201d (1 Tm 1, 1).<\/p>\n

Wszyscy maj\u0105 nadziej\u0119. Nadzieja jest obecna w sercu ka\u017cdego cz\u0142owieka jako pragnienie i oczekiwanie dobra, nawet je\u015bli nie wie, co przyniesie ze sob\u0105 jutro. Nieprzewidywalno\u015b\u0107 przysz\u0142o\u015bci rodzi jednak niekiedy sprzeczne uczucia: od ufno\u015bci do l\u0119ku, od pogody ducha do zniech\u0119cenia, od pewno\u015bci do zw\u0105tpienia. Cz\u0119sto spotykamy osoby zniech\u0119cone, kt\u00f3re patrz\u0105 w przysz\u0142o\u015b\u0107 ze sceptycyzmem i pesymizmem, jakby nic nie mog\u0142o da\u0107 im szcz\u0119\u015bcia. Oby Jubileusz by\u0142 dla wszystkich okazj\u0105 do o\u017cywienia nadziei. S\u0142owo Bo\u017ce pomaga nam znale\u017a\u0107 ku temu powody. Pozw\u00f3lmy, aby poprowadzi\u0142o nas s\u0142owo, kt\u00f3re Aposto\u0142 Pawe\u0142 napisa\u0142 w\u0142a\u015bnie do chrze\u015bcijan Rzymu.<\/p>\n

S\u0142owo nadziei<\/p>\n

2. \u201eDost\u0105piwszy wi\u0119c usprawiedliwienia dzi\u0119ki wierze, zachowajmy pok\u00f3j z Bogiem przez Pana naszego Jezusa Chrystusa; dzi\u0119ki Niemu uzyskali\u015bmy na podstawie wiary dost\u0119p do tej \u0142aski, w kt\u00f3rej trwamy, i chlubimy si\u0119 nadziej\u0105 chwa\u0142y Bo\u017cej. (…) Nadzieja zawie\u015b\u0107 nie mo\u017ce, poniewa\u017c mi\u0142o\u015b\u0107 Bo\u017ca rozlana jest w sercach naszych przez Ducha \u015awi\u0119tego, kt\u00f3ry zosta\u0142 nam dany\u201d (Rz 5, 1-2.5). \u015aw. Pawe\u0142 proponuje tutaj wiele punkt\u00f3w do refleksji. Wiemy, \u017ce List do Rzymian stanowi decyduj\u0105cy krok w jego dzia\u0142alno\u015bci ewangelizacyjnej. Do tej pory prowadzi\u0142 j\u0105 we wschodniej cz\u0119\u015bci Imperium, a teraz czeka na niego Rzym ze wszystkim, co reprezentuje w oczach \u015bwiata: wielkie wyzwanie, kt\u00f3remu nale\u017cy stawi\u0107 czo\u0142a w imi\u0119 g\u0142oszenia Ewangelii, kt\u00f3re nie mo\u017ce mie\u0107 przeszk\u00f3d ani granic. Ko\u015bci\u00f3\u0142 w Rzymie nie zosta\u0142 za\u0142o\u017cony przez Paw\u0142a, a on odczuwa gor\u0105ce pragnienie, by wkr\u00f3tce do niego dotrze\u0107, \u017ceby nie\u015b\u0107 wszystkim Ewangeli\u0119 Jezusa Chrystusa, kt\u00f3ry umar\u0142 i zmartwychwsta\u0142, jako przepowiadanie nadziei, kt\u00f3ra wype\u0142nia obietnice, wprowadza do chwa\u0142y i, opieraj\u0105c si\u0119 na mi\u0142o\u015bci, nie zawodzi.<\/p>\n

3. Nadzieja rodzi si\u0119 w istocie z mi\u0142o\u015bci i opiera si\u0119 na mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3ra wyp\u0142ywa z Serca Jezusa przebitego na krzy\u017cu: \u201eJe\u017celi bowiem, b\u0119d\u0105c nieprzyjaci\u00f3\u0142mi, zostali\u015bmy pojednani z Bogiem przez \u015bmier\u0107 Jego Syna, to tym bardziej, b\u0119d\u0105c ju\u017c pojednani, dost\u0105pimy zbawienia przez Jego \u017cycie\u201d (Rz 5, 10). A Jego \u017cycie objawia si\u0119 w naszym \u017cyciu wiary, kt\u00f3re zaczyna si\u0119 od chrztu, rozwija si\u0119 w uleg\u0142o\u015bci wobec \u0142aski Bo\u017cej, i dlatego jest o\u017cywiane nadziej\u0105, kt\u00f3ra, dzi\u0119ki dzia\u0142aniu Ducha \u015awi\u0119tego, jest stale odnawiana i niewzruszona.<\/p>\n

To w\u0142a\u015bnie Duch \u015awi\u0119ty, swoj\u0105 nieustann\u0105 obecno\u015bci\u0105 na drodze Ko\u015bcio\u0142a, promieniuje w wierz\u0105cych \u015bwiat\u0142em nadziei: podtrzymuje j\u0105 jak pochodni\u0119, kt\u00f3ra nigdy nie ga\u015bnie, aby wspiera\u0107 i o\u017cywia\u0107 nasze \u017cycie. Istotnie, nadzieja chrze\u015bcija\u0144ska nie zwodzi ani nie rozczarowuje, poniewa\u017c opiera si\u0119 na pewno\u015bci, \u017ce nic i nikt nigdy nie b\u0119dzie w stanie oddzieli\u0107 nas od Bo\u017cej mi\u0142o\u015bci: \u201eKt\u00f3\u017c nas mo\u017ce od\u0142\u0105czy\u0107 od mi\u0142o\u015bci Chrystusowej? Utrapienie, ucisk czy prze\u015bladowanie, g\u0142\u00f3d czy nago\u015b\u0107, niebezpiecze\u0144stwo czy miecz? […] Ale we wszystkim tym odnosimy pe\u0142ne zwyci\u0119stwo dzi\u0119ki Temu, kt\u00f3ry nas umi\u0142owa\u0142. I jestem pewien, \u017ce ani \u015bmier\u0107, ani \u017cycie, ani anio\u0142owie, ani Zwierzchno\u015bci, ani rzeczy tera\u017aniejsze, ani przysz\u0142e, ani Moce, ani co [jest] wysoko, ani co g\u0142\u0119boko, ani jakiekolwiek inne stworzenie nie zdo\u0142a nas od\u0142\u0105czy\u0107 od mi\u0142o\u015bci Boga, kt\u00f3ra jest w Chrystusie Jezusie, Panu naszym\u201d ( Rz 8, 35.37-39). Dlatego nadzieja ta nie ust\u0119puje w obliczu trudno\u015bci: opiera si\u0119 na wierze i karmi si\u0119 mi\u0142o\u015bci\u0105, a tym samym pozwala i\u015b\u0107 naprz\u00f3d w \u017cyciu. \u015aw. Augustyn pisze na ten temat: \u201eNie mo\u017cna \u017cy\u0107 w jakimkolwiek stanie bez tych trzech uczu\u0107 duszy: wierzenia, ufania i kochania\u201d [1].<\/p>\n

4. \u015aw. Pawe\u0142 jest wielkim realist\u0105. Wie, \u017ce \u017cycie sk\u0142ada si\u0119 z rado\u015bci i smutk\u00f3w, \u017ce mi\u0142o\u015b\u0107 jest poddawana pr\u00f3bie, gdy wzrastaj\u0105 trudno\u015bci, a nadzieja wydaje si\u0119 za\u0142amywa\u0107 w obliczu cierpienia. Mimo to pisze: \u201eChlubimy si\u0119 tak\u017ce z ucisk\u00f3w, wiedz\u0105c, \u017ce ucisk wyrabia wytrwa\u0142o\u015b\u0107, a wytrwa\u0142o\u015b\u0107 \u2013 wypr\u00f3bowan\u0105 cnot\u0119, wypr\u00f3bowana za\u015b cnota \u2013 nadziej\u0119\u201d (Rz 5, 3-4). Dla Aposto\u0142a, ucisk i cierpienie s\u0105 typowymi warunkami tych, kt\u00f3rzy g\u0142osz\u0105 Ewangeli\u0119 w kontek\u015bcie niezrozumienia i prze\u015bladowa\u0144 (por. 2 Kor 6, 3-10). Ale w takich sytuacjach, przez ciemno\u015b\u0107 przebija si\u0119 \u015bwiat\u0142o: odkrywamy, jak ewangelizacja podtrzymywana jest przez moc p\u0142yn\u0105c\u0105 z krzy\u017ca i zmartwychwstania Chrystusa. A to prowadzi do rozwoju cnoty \u015bci\u015ble zwi\u0105zanej z nadziej\u0105: cierpliwo\u015bci. Nawykli\u015bmy ju\u017c, by chcie\u0107 wszystkiego i natychmiast, w \u015bwiecie, w kt\u00f3rym po\u015bpiech sta\u0142 si\u0119 czym\u015b sta\u0142ym. Nie mamy ju\u017c czasu na spotkania, a cz\u0119sto nawet w rodzinach trudno jest by\u0107 razem i spokojnie porozmawia\u0107. Cierpliwo\u015b\u0107 zosta\u0142a wygnana przez po\u015bpiech, wyrz\u0105dzaj\u0105c ludziom wielk\u0105 krzywd\u0119. Niecierpliwo\u015b\u0107, nerwowo\u015b\u0107, czasem nieuzasadniona przemoc bior\u0105 g\u00f3r\u0119, rodz\u0105c niezadowolenie i zamkni\u0119cie.<\/p>\n

Ponadto, w dobie internetu, gdzie przestrze\u0144 i czas s\u0105 wypierane przez \u201etu i teraz\u201d, cierpliwo\u015b\u0107 nie jest czym\u015b zawsze obecnym w naszym domu. Gdyby\u015bmy nadal byli w stanie patrze\u0107 z zadziwieniem na stworzenie, mogliby\u015bmy zrozumie\u0107, jak bardzo decyduj\u0105ce znaczenie ma cierpliwo\u015b\u0107. Trzeba czeka\u0107 na zmian\u0119 p\u00f3r roku z ich owocami; obserwowa\u0107 \u017cycie zwierz\u0105t i cykle ich rozwoju; mie\u0107 proste oczy \u015bw. Franciszka, kt\u00f3ry w swojej Pie\u015bni s\u0142onecznej, napisanej dok\u0142adnie 800 lat temu, postrzega\u0142 stworzenie jako jedn\u0105 wielk\u0105 rodzin\u0119 i nazywa\u0142 s\u0142o\u0144ce \u201ebratem\u201d, a ksi\u0119\u017cyc \u201esiostr\u0105\u201d [2]. Odkrycie cierpliwo\u015bci na nowo jest bardzo dobre dla nas samych i dla innych. \u015aw. Pawe\u0142 cz\u0119sto odwo\u0142uje si\u0119 do cierpliwo\u015bci, aby podkre\u015bli\u0107 znaczenie wytrwa\u0142o\u015bci i zaufania do tego, co B\u00f3g nam obieca\u0142, ale przede wszystkim \u015bwiadczy o tym, \u017ce B\u00f3g jest cierpliwy wobec nas, On jest \u201eBogiem, kt\u00f3ry daje cierpliwo\u015b\u0107 i pociech\u0119\u201d ( Rz 15, 5). Cierpliwo\u015b\u0107, b\u0119d\u0105ca r\u00f3wnie\u017c owocem Ducha \u015awi\u0119tego, podtrzymuje nadziej\u0119 i umacnia j\u0105 jako cnot\u0119 i spos\u00f3b \u017cycia. Dlatego uczmy si\u0119 cz\u0119sto prosi\u0107 o \u0142ask\u0119 cierpliwo\u015bci, kt\u00f3ra jest c\u00f3rk\u0105 nadziei i jednocze\u015bnie j\u0105 wspiera.<\/p>\n

Droga nadziei<\/p>\n

5. Z tego przeplatania si\u0119 nadziei i cierpliwo\u015bci jasno wynika, \u017ce \u017cycie chrze\u015bcija\u0144skie jest drog\u0105, kt\u00f3ra potrzebuje r\u00f3wnie\u017c chwil mocnych, aby posila\u0107 i wzmacnia\u0107 nadziej\u0119, niezast\u0105pion\u0105 towarzyszk\u0119, kt\u00f3ra pozwala dostrzec cel: spotkanie z Panem Jezusem. Lubi\u0119 my\u015ble\u0107, \u017ce droga \u0142aski, o\u017cywiona duchowo\u015bci\u0105 ludow\u0105, poprzedzi\u0142a og\u0142oszenie pierwszego Jubileuszu w 1300 r. Nie mo\u017cemy bowiem zapomnie\u0107 o r\u00f3\u017cnych formach, poprzez kt\u00f3re \u0142aska przebaczenia zosta\u0142a obficie wylana na \u015bwi\u0119ty wierny Lud Bo\u017cy. Przypomnijmy na przyk\u0142ad wielkie \u201eprzebaczenie\u201d, kt\u00f3rego \u015bw. Celestyn V udzieli\u0142 tym, kt\u00f3rzy udali si\u0119 do Bazyliki Santa Maria di Collemaggio w L’Aquila, w dniach 28 i 29 sierpnia 1294 r., sze\u015b\u0107 lat przed ustanowieniem Roku \u015awi\u0119tego przez papie\u017ca Bonifacego VIII. Ko\u015bci\u00f3\u0142 do\u015bwiadcza\u0142 ju\u017c zatem jubileuszowej \u0142aski mi\u0142osierdzia. Jeszcze wcze\u015bniej, w 1216 r., papie\u017c Honoriusz III przyj\u0105\u0142 pro\u015bb\u0119 \u015bw. Franciszka o odpust dla tych, kt\u00f3rzy odwiedz\u0105 Porcjunkul\u0119 w pierwszych dw\u00f3ch dniach sierpnia. To samo mo\u017cna powiedzie\u0107 o pielgrzymce do Santiago de Compostela: w rzeczywisto\u015bci papie\u017c Kalikst II w 1122 r. zezwoli\u0142 na obchodzenie jubileuszu w tym sanktuarium za ka\u017cdym razem, gdy \u015bwi\u0119to Aposto\u0142a Jakuba przypada\u0142o w niedziel\u0119. Dobrze, \u017ce ten \u201erozpowszechniony\u201d spos\u00f3b obchod\u00f3w jubileuszowych jest kontynuowany, aby moc Bo\u017cego przebaczenia wspiera\u0142a i towarzyszy\u0142a drodze wsp\u00f3lnot i os\u00f3b.<\/p>\n

To nie przypadek, \u017ce pielgrzymowanie wyra\u017ca fundamentalny element ka\u017cdego wydarzenia jubileuszowego. Wyruszanie w drog\u0119 jest typowe dla tych, kt\u00f3rzy poszukuj\u0105 sensu \u017cycia. Piesze pielgrzymowanie bardzo sprzyja odkrywaniu na nowo warto\u015bci milczenia, wysi\u0142ku i tego, co istotne. R\u00f3wnie\u017c w nadchodz\u0105cym roku pielgrzymi nadziei nie omieszkaj\u0105 przemierzy\u0107 dr\u00f3g staro\u017cytnych i wsp\u00f3\u0142czesnych, aby intensywnie prze\u017cy\u0107 do\u015bwiadczenie jubileuszowe. W samym Rzymie, opr\u00f3cz tradycyjnych szlak\u00f3w w katakumbach i Siedmiu Ko\u015bcio\u0142ach, pojawi\u0105 si\u0119 tak\u017ce szlaki wiary. Przechodzenie z jednego kraju do drugiego, jakby granice zosta\u0142y pokonane, przechodzenie z jednego miasta do drugiego w kontemplacji stworzenia i dzie\u0142 sztuki, pozwoli doceni\u0107 r\u00f3\u017cne do\u015bwiadczenia i kultury, nosi\u0107 w sobie pi\u0119kno, kt\u00f3re zharmonizowane z modlitw\u0105, prowadzi do dzi\u0119kczynienia Bogu za cuda, kt\u00f3rych dokona\u0142. Ko\u015bcio\u0142y jubileuszowe, wzd\u0142u\u017c szlak\u00f3w oraz w Wiecznym Mie\u015bcie, b\u0119d\u0105 mog\u0142y by\u0107 oazami duchowo\u015bci, w kt\u00f3rych mo\u017cna od\u015bwie\u017cy\u0107 drog\u0119 wiary i napi\u0107 si\u0119 ze \u017ar\u00f3de\u0142 nadziei, przede wszystkim przyst\u0119puj\u0105c do sakramentu pojednania, niezast\u0105pionego punktu wyj\u015bcia dla prawdziwej drogi nawr\u00f3cenia. W Ko\u015bcio\u0142ach partykularnych nale\u017cy zwr\u00f3ci\u0107 szczeg\u00f3ln\u0105 uwag\u0119 na przygotowanie kap\u0142an\u00f3w i wiernych do spowiedzi oraz na dost\u0119pno\u015b\u0107 tego sakramentu w formie indywidualnej.<\/p>\n

Podczas tej pielgrzymki chcia\u0142bym skierowa\u0107 szczeg\u00f3lne zaproszenie do wiernych Ko\u015bcio\u0142\u00f3w Wschodnich, zw\u0142aszcza tych, kt\u00f3rzy s\u0105 ju\u017c w pe\u0142nej komunii z Nast\u0119pc\u0105 Piotra. Oni, kt\u00f3rzy tak wiele wycierpieli, cz\u0119sto a\u017c do \u015bmierci, za swoj\u0105 wierno\u015b\u0107 Chrystusowi i Ko\u015bcio\u0142owi, musz\u0105 czu\u0107 si\u0119 szczeg\u00f3lnie mile widziani w tym Rzymie, kt\u00f3ry jest Matk\u0105 tak\u017ce dla nich, i kt\u00f3ry przechowuje wiele pami\u0105tek ich obecno\u015bci. Ko\u015bci\u00f3\u0142 katolicki, kt\u00f3ry jest ubogacony ich staro\u017cytnymi liturgiami, teologi\u0105 i duchowo\u015bci\u0105 Ojc\u00f3w, mnich\u00f3w i teolog\u00f3w, pragnie symbolicznie wyrazi\u0107 go\u015bcinno\u015b\u0107 dla nich i ich prawos\u0142awnych braci i si\u00f3str, w czasie, gdy ju\u017c do\u015bwiadczaj\u0105 pielgrzymki Drogi Krzy\u017cowej, przez kt\u00f3r\u0105 cz\u0119sto s\u0105 zmuszeni do opuszczenia swoich ojczyzn, swoich \u015bwi\u0119tych ziem, z kt\u00f3rych przemoc i niestabilno\u015b\u0107 wyp\u0119dzaj\u0105 ich do kraj\u00f3w bezpieczniejszych. Dla nich do\u015bwiadczenie bycia mi\u0142owanymi przez Ko\u015bci\u00f3\u0142, kt\u00f3ry ich nie opu\u015bci, ale p\u00f3jdzie za nimi, dok\u0105dkolwiek si\u0119 udadz\u0105, czyni znak Jubileuszu jeszcze mocniejszym.<\/p>\n

6. Rok \u015awi\u0119ty 2025 nawi\u0105zuje do wcze\u015bniejszych wydarze\u0144 \u0142aski. W ostatnim zwyczajnym Jubileuszu przekroczono pr\u00f3g dwutysi\u0119cznej rocznicy narodzin Jezusa Chrystusa. Nast\u0119pnie, 13 marca 2015 roku og\u0142osi\u0142em Jubileusz nadzwyczajny, kt\u00f3rego celem by\u0142o ukazanie i umo\u017cliwienie ludziom spotkania z \u201eObliczem Mi\u0142osierdzia\u201d Boga [3], centralnym przepowiadaniem Ewangelii dla ka\u017cdego cz\u0142owieka w ka\u017cdej epoce. Teraz nadszed\u0142 czas nowego Jubileuszu, w kt\u00f3rym Drzwi \u015awi\u0119te zostan\u0105 ponownie otwarte, aby da\u0107 \u017cywe do\u015bwiadczenie Bo\u017cej mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3ra wzbudza w sercu pewn\u0105 nadziej\u0119 zbawienia w Chrystusie. Jednocze\u015bnie ten Rok \u015awi\u0119ty skieruje nas ku kolejnej fundamentalnej rocznicy dla wszystkich chrze\u015bcijan: w 2033 r. obchodzone b\u0119dzie bowiem dwa tysi\u0105ce lat Odkupienia dokonanego przez m\u0119k\u0119, \u015bmier\u0107 i zmartwychwstanie Pana Jezusa. Przed nami zatem droga naznaczona wielkimi etapami, w kt\u00f3rej \u0142aska Bo\u017ca poprzedza i towarzyszy ludziom gorliwie krocz\u0105cym w wierze, czynnym w mi\u0142o\u015bci i wytrwa\u0142ym w nadziei (por . 1 Tes 1, 3).<\/p>\n

Wspierany tak d\u0142ug\u0105 tradycj\u0105 i maj\u0105c pewno\u015b\u0107, \u017ce ten Rok Jubileuszowy b\u0119dzie dla ca\u0142ego Ko\u015bcio\u0142a intensywnym do\u015bwiadczeniem \u0142aski i nadziei, zarz\u0105dzam, aby Drzwi \u015awi\u0119te Bazyliki \u015awi\u0119tego Piotra w Watykanie zosta\u0142y otwarte 24 grudnia bie\u017c\u0105cego roku, rozpoczynaj\u0105c w ten spos\u00f3b Jubileusz Zwyczajny. W niedziel\u0119, 29 grudnia 2024 r., otworz\u0119 Drzwi \u015awi\u0119te mojej katedry \u015awi\u0119tego Jana na Lateranie, kt\u00f3ra 9 listopada tego roku b\u0119dzie obchodzi\u0107 1700. rocznic\u0119 po\u015bwi\u0119cenia. Nast\u0119pnie, 1 stycznia 2025 r., w uroczysto\u015b\u0107 \u015awi\u0119tej Bo\u017cej Rodzicielki Maryi zostan\u0105 otwarte Drzwi \u015awi\u0119te papieskiej Bazyliki Matki Bo\u017cej Wi\u0119kszej. Na koniec, w niedziel\u0119 5 stycznia, zostan\u0105 otwarte Drzwi \u015awi\u0119te papieskiej Bazyliki \u015awi\u0119tego Paw\u0142a za Murami. Te trzy ostatnie Drzwi \u015awi\u0119te zostan\u0105 zamkni\u0119te przed niedziel\u0105 28 grudnia tego samego roku.<\/p>\n

Postanawiam r\u00f3wnie\u017c, \u017ce w niedziel\u0119 29 grudnia 2024 r., we wszystkich katedrach i konkatedrach, biskupi diecezjalni b\u0119d\u0105 sprawowa\u0107 Eucharysti\u0119 jako uroczyste otwarcie Roku Jubileuszowego, zgodnie z Rytua\u0142em, kt\u00f3ry zostanie przygotowany na t\u0119 okazj\u0119. Podczas celebracji w ko\u015bciele konkatedralnym, biskupa mo\u017ce zast\u0105pi\u0107 jeden z jego specjalnie wyznaczonych delegat\u00f3w. Niech pielgrzymka z ko\u015bcio\u0142a wybranego na collectio [tj. zgromadzenie], do katedry, b\u0119dzie znakiem drogi nadziei, kt\u00f3ra o\u015bwiecona S\u0142owem Bo\u017cym jednoczy wierz\u0105cych. Niech podczas tej pielgrzymki odczytywane b\u0119d\u0105 niekt\u00f3re fragmenty niniejszego Dokumentu i niech b\u0119dzie og\u0142oszony ludowi Odpust Jubileuszowy, kt\u00f3ry b\u0119dzie mo\u017cna uzyska\u0107 w Ko\u015bcio\u0142ach partykularnych, zgodnie z przepisami zawartymi w tym samym Rytuale obchod\u00f3w Jubileuszu. Podczas Roku \u015awi\u0119tego, kt\u00f3ry w Ko\u015bcio\u0142ach partykularnych zako\u0144czy si\u0119 w niedziel\u0119 28 grudnia 2025 r., nale\u017cy zatroszczy\u0107 si\u0119 o to, aby Lud Bo\u017cy m\u00f3g\u0142 przyj\u0105\u0107 z pe\u0142nym udzia\u0142em zar\u00f3wno g\u0142oszenie nadziei \u0142aski Bo\u017cej, jak i znaki potwierdzaj\u0105ce jej skuteczno\u015b\u0107.<\/p>\n

Jubileusz Zwyczajny zako\u0144czy si\u0119 zamkni\u0119ciem Drzwi \u015awi\u0119tych Papieskiej Bazyliki \u015awi\u0119tego Piotra w Watykanie, 6 stycznia 2026 r., w uroczysto\u015b\u0107 Objawienia Pa\u0144skiego. Oby \u015bwiat\u0142o chrze\u015bcija\u0144skiej nadziei dotar\u0142o do ka\u017cdego cz\u0142owieka, jako or\u0119dzie Bo\u017cej mi\u0142o\u015bci skierowane do wszystkich! Niech Ko\u015bci\u00f3\u0142 b\u0119dzie wiernym \u015bwiadkiem tego or\u0119dzia na ca\u0142ym \u015bwiecie!<\/p>\n

Znaki nadziei<\/p>\n

7. Opr\u00f3cz czerpania nadziei z \u0142aski Bo\u017cej, jeste\u015bmy wezwani do odkrywania jej tak\u017ce w znakach czasu, kt\u00f3re daje nam Pan. Jak stwierdza Sob\u00f3r Watyka\u0144ski II, \u201eKo\u015bci\u00f3\u0142 zawsze jest zobowi\u0105zany do badania znak\u00f3w czasu i ich interpretowania w \u015bwietle Ewangelii, tak aby w spos\u00f3b dostoswany do ka\u017cdego pokolenia m\u00f3g\u0142 odpowiedzie\u0107 na odwieczne pytania ludzi o sens \u017cycia doczesnego i przysz\u0142ego oraz o ich wzajemn\u0105 relacj\u0119\u201d [4]. Konieczne jest zatem zwr\u00f3cenie uwagi na wiele dobra obecnego w \u015bwiecie, aby nie ulec pokusie przekonania o byciu pokonanym przez z\u0142o i przemoc. Jednak znaki czasu, kt\u00f3re zawieraj\u0105 t\u0119sknot\u0119 ludzkiego serca, potrzebuj\u0105cego zbawczej obecno\u015bci Boga, domagaj\u0105 si\u0119, by zosta\u0142y przekszta\u0142cone w znaki nadziei.<\/p>\n

8. Niech pierwszy znak nadziei prze\u0142o\u017cy si\u0119 na pok\u00f3j dla \u015bwiata, kt\u00f3ry po raz kolejny pogr\u0105\u017ca si\u0119 w tragedii wojny. Ludzko\u015b\u0107 niepomna na dramaty przesz\u0142o\u015bci, poddawana jest nowej i trudnej pr\u00f3bie, w kt\u00f3rej wiele lud\u00f3w jest uciskanych przez brutalno\u015b\u0107 przemocy. Czego jeszcze brakuje tym narodom, czego by jeszcze nie dozna\u0142y? Jak to mo\u017cliwe, \u017ce ich rozpaczliwe wo\u0142anie o pomoc nie pobudza przyw\u00f3dc\u00f3w narod\u00f3w do zako\u0144czenia zbyt wielu regionalnych konflikt\u00f3w, mimo \u015bwiadomo\u015bci konsekwencji, kt\u00f3re mog\u0105 z nich wynikn\u0105\u0107 na poziomie globalnym? Czy to zbyt wiele, by marzy\u0107, aby bro\u0144 umilk\u0142a i przesta\u0142a przynosi\u0107 zniszczenie i \u015bmier\u0107? Jubileusz przypomina nam, \u017ce ci, kt\u00f3rzy staj\u0105 si\u0119 \u201ewprowadzaj\u0105cymi pok\u00f3j\u201d, mog\u0105 by\u0107 \u201enazwani dzie\u0107mi Bo\u017cymi\u201d (Mt 5, 9). Potrzeba pokoju stanowi wyzwanie dla wszystkich i wymaga realizacji konkretnych projekt\u00f3w. Niech nie zabraknie zaanga\u017cowania dyplomacji w odwa\u017cne i tw\u00f3rcze budowanie przestrzeni negocjacji, zmierzaj\u0105cych do trwa\u0142ego pokoju.<\/p>\n

9. Spogl\u0105danie w przysz\u0142o\u015b\u0107 z nadziej\u0105 oznacza r\u00f3wnie\u017c posiadanie wizji \u017cycia, pe\u0142nej entuzjazmu, kt\u00f3r\u0105 trzeba przekazywa\u0107. Niestety, musimy ze smutkiem zauwa\u017cy\u0107, \u017ce w wielu sytuacjach, takiej perspektywy brakuje. Pierwsz\u0105 konsekwencj\u0105 jest utrata pragnienia przekazywania \u017cycia. Ze wzgl\u0119du na szalone tempo \u017cycia, obawy o przysz\u0142o\u015b\u0107, brak gwarancji zatrudnienia i odpowiedniej ochrony socjalnej oraz modele spo\u0142eczne, w kt\u00f3rych program dyktuje pogo\u0144 za zyskiem, a nie piel\u0119gnowanie relacji, w wielu krajach jeste\u015bmy \u015bwiadkami niepokoj\u0105cego spadku wska\u017anika urodze\u0144. Z drugiej strony, w innych kontekstach, \u201eobwinianie wzrostu demograficznego, a nie skrajnego i selektywnego konsumpcjonizmu, jest sposobem na unikni\u0119cie stawienia czo\u0142a problemom\u201d [5].<\/p>\n

Otwarto\u015b\u0107 na \u017cycie z odpowiedzialnym macierzy\u0144stwem i ojcostwem, jest projektem, kt\u00f3ry Stw\u00f3rca wpisa\u0142 w serca i cia\u0142a m\u0119\u017cczyzn i kobiet, jest misj\u0105, kt\u00f3r\u0105 Pan powierza ma\u0142\u017conkom oraz ich mi\u0142o\u015bci. Jest spraw\u0105 piln\u0105, aby opr\u00f3cz pracy legislacyjnej pa\u0144stw, nie zabrak\u0142o niepodwa\u017calnego wsparcia wsp\u00f3lnot wierz\u0105cych i ca\u0142ej wsp\u00f3lnoty obywatelskiej we wszystkich jej elementach, poniewa\u017c pragnienie m\u0142odych ludzi rodzenia nowych syn\u00f3w i c\u00f3rek, jako owoc p\u0142odno\u015bci ich mi\u0142o\u015bci, daje przysz\u0142o\u015b\u0107 ka\u017cdemu spo\u0142ecze\u0144stwu i jest kwesti\u0105 nadziei: zale\u017cy od nadziei i rodzi nadziej\u0119.<\/p>\n

Wsp\u00f3lnota chrze\u015bcija\u0144ska nie mo\u017ce zatem ust\u0119powa\u0107 nikomu miejsca we wspieraniu potrzeby spo\u0142ecznego przymierza na rzecz nadziei, kt\u00f3re by\u0142oby inkluzywne, a nie ideologiczne, i niech dzia\u0142a na rzecz przysz\u0142o\u015bci naznaczonej u\u015bmiechem wielu ch\u0142opc\u00f3w i dziewczynek, kt\u00f3rzy przychodz\u0105, by wype\u0142ni\u0107 nazbyt wiele pustych ko\u0142ysek w wielu cz\u0119\u015bciach \u015bwiata. Ale wszyscy, w rzeczywisto\u015bci, potrzebuj\u0105 odzyska\u0107 rado\u015b\u0107 \u017cycia, poniewa\u017c istota ludzka, stworzona na obraz i podobie\u0144stwo Boga (por. Rdz 1, 26), nie mo\u017ce zadowoli\u0107 si\u0119 przetrwaniem lub wegetacj\u0105, dostosowaniem si\u0119 do tera\u017aniejszo\u015bci, pozwalaj\u0105c zadowoli\u0107 si\u0119 jedynie rzeczywisto\u015bci\u0105 materialn\u0105. To zamyka w indywidualizmie i niszczy nadziej\u0119, rodz\u0105c smutek, kt\u00f3ry zagnie\u017cd\u017ca si\u0119 w sercu, czyni\u0105c ludzi zgorzknia\u0142ymi i niecierpliwymi.<\/p>\n

10. W Roku Jubileuszowym b\u0119dziemy wezwani do bycia namacalnymi znakami nadziei dla wielu braci i si\u00f3str \u017cyj\u0105cych w trudnych warunkach. My\u015bl\u0119 o wi\u0119\u017aniach, kt\u00f3rzy pozbawieni wolno\u015bci do\u015bwiadczaj\u0105 ka\u017cdego dnia, opr\u00f3cz surowo\u015bci osadzenia, pustki emocjonalnej, na\u0142o\u017conych ogranicze\u0144 i, w wielu przypadkach, braku szacunku. Proponuj\u0119 rz\u0105dom, aby w Roku Jubileuszowym podj\u0119\u0142y inicjatywy przywracaj\u0105ce nadziej\u0119; formy amnestii lub umorzenia wyrok\u00f3w, kt\u00f3re maj\u0105 pom\u00f3c ludziom odzyska\u0107 wiar\u0119 w siebie i w spo\u0142ecze\u0144stwo; procesy reintegracji osadzonych ze wsp\u00f3lnot\u0105, kt\u00f3rym odpowiada\u0142yby konkretne zobowi\u0105zania wi\u0119\u017ani\u00f3w do przestrzegania prawa.<\/p>\n

Jest to staro\u017cytne wezwanie, kt\u00f3re pochodzi ze S\u0142owa Bo\u017cego i zachowuje ca\u0142\u0105 swoj\u0105 warto\u015b\u0107 m\u0105dro\u015bciow\u0105 w przywo\u0142ywaniu akt\u00f3w \u0142aski i wyzwolenia, pozwalaj\u0105ce zacz\u0105\u0107 od nowa: \u201eB\u0119dziecie \u015bwi\u0119ci\u0107 pi\u0119\u0107dziesi\u0105ty rok, obwie\u015bcicie wyzwolenie w kraju dla wszystkich jego mieszka\u0144c\u00f3w\u201d ( Kp\u0142 25, 10). To, co zosta\u0142o ustanowione przez Prawo Moj\u017ceszowe, zosta\u0142o podj\u0119te przez proroka Izajasza: \u201ePos\u0142a\u0142 mnie Pan, abym g\u0142osi\u0142 dobr\u0105 nowin\u0119 ubogim, bym opatrywa\u0142 rany serc z\u0142amanych, \u017cebym zapowiada\u0142 wyzwolenie je\u0144com i wi\u0119\u017aniom swobod\u0119; abym obwieszcza\u0142 rok \u0142aski Pa\u0144skiej\u201d ( Iz 61, 1-2). S\u0105 to s\u0142owa, kt\u00f3re Jezus uczyni\u0142 w\u0142asnymi na pocz\u0105tku swojej s\u0142u\u017cby, og\u0142aszaj\u0105c w sobie wype\u0142nienie \u201eroku \u0142aski Pa\u0144skiej\u201d (por. \u0141k 4, 18-19). Niech w ka\u017cdym zak\u0105tku ziemi, wierz\u0105cy, zw\u0142aszcza Pasterze, b\u0119d\u0105 wyrazicielami tych pr\u00f3\u015bb, tworz\u0105c jeden g\u0142os, kt\u00f3ry odwa\u017cnie domaga si\u0119 godnych warunk\u00f3w dla uwi\u0119zionych, poszanowania praw cz\u0142owieka, a przede wszystkim zniesienia kary \u015bmierci, \u015brodka nieprzystaj\u0105cego do wiary chrze\u015bcija\u0144skiej i niszcz\u0105cego wszelk\u0105 nadziej\u0119 na przebaczenie i odnow\u0119 [6]. Aby ofiarowa\u0107 wi\u0119\u017aniom konkretny znak blisko\u015bci, sam pragn\u0119 otworzy\u0107 Drzwi \u015awi\u0119te w wi\u0119zieniu, aby by\u0142y one dla nich symbolem zach\u0119caj\u0105cym do patrzenia w przysz\u0142o\u015b\u0107 z nadziej\u0105 i z odnowionym \u017cyciowym zaanga\u017cowaniem.<\/p>\n

11. Niech znaki nadziei b\u0119d\u0105 oferowane chorym, znajduj\u0105cym si\u0119 w domu, czy w szpitalu. Niech ich cierpienie znajdzie ulg\u0119 w blisko\u015bci os\u00f3b, kt\u00f3re ich odwiedzaj\u0105 i w czu\u0142o\u015bci, jak\u0105 otrzymuj\u0105. Dzie\u0142a mi\u0142osierdzia s\u0105 r\u00f3wnie\u017c dzie\u0142ami nadziei, kt\u00f3re budz\u0105 w sercach uczucia wdzi\u0119czno\u015bci. A wdzi\u0119czno\u015b\u0107 niech dotrze do wszystkich pracownik\u00f3w s\u0142u\u017cby zdrowia, kt\u00f3rzy w nierzadko trudnych warunkach pe\u0142ni\u0105 swoj\u0105 misj\u0119, troskliwie opiekuj\u0105c si\u0119 chorymi i s\u0142abymi.<\/p>\n

Niech nie zabraknie inkluzywnej troski o tych, kt\u00f3rzy znajduj\u0105c si\u0119 w szczeg\u00f3lnie trudnych warunkach \u017cycia, do\u015bwiadczaj\u0105 swej s\u0142abo\u015bci, zw\u0142aszcza je\u015bli cierpi\u0105 z powodu chor\u00f3b lub niepe\u0142nosprawno\u015bci, kt\u00f3re znacznie ograniczaj\u0105 osobist\u0105 autonomi\u0119. Troska o nich jest hymnem na cze\u015b\u0107 ludzkiej godno\u015bci, pie\u015bni\u0105 nadziei, kt\u00f3ra domaga si\u0119 zgodnego ch\u00f3ru ca\u0142ego spo\u0142ecze\u0144stwa.<\/p>\n

12. Znaki nadziei s\u0105 r\u00f3wnie\u017c potrzebne tym, kt\u00f3rzy sami w sobie j\u0105 reprezentuj\u0105: m\u0142odym. Niestety cz\u0119sto widz\u0105 oni, jak rozpadaj\u0105 si\u0119 ich marzenia. Nie mo\u017cemy ich zawie\u015b\u0107: na ich entuzjazmie opiera si\u0119 przysz\u0142o\u015b\u0107. Mi\u0142o widzie\u0107, jak wyzwalaj\u0105 z siebie energi\u0119, na przyk\u0142ad gdy zakasuj\u0105 r\u0119kawy i dobrowolnie anga\u017cuj\u0105 si\u0119 w sytuacjach katastrof i trudno\u015bci spo\u0142ecznych. Ale smutno widzie\u0107 m\u0142odych ludzi pozbawionych nadziei. Z drugiej strony, gdy przysz\u0142o\u015b\u0107 jest niepewna i niedost\u0119pna dla marze\u0144, gdy studia nie oferuj\u0105 dobrego startu, a brak pracy lub zatrudnienia wystarczaj\u0105co stabilnego, grozi zniwelowaniem pragnie\u0144, dochodzi wtedy do nieuniknionego zagro\u017cenia prze\u017cywania tera\u017aniejszo\u015bci w melancholii i nudzie. Iluzja narkotyk\u00f3w, ryzyko wykrocze\u0144 i pogo\u0144 za tym, co kr\u00f3tkotrwa\u0142e, powoduj\u0105 w nich wi\u0119kszy zam\u0119t ni\u017c w innych, i ukrywaj\u0105 pi\u0119kno i sens \u017cycia, powoduj\u0105c, i\u017c wpadaj\u0105 w mroczne otch\u0142anie, i popychaj\u0105 ich do czyn\u00f3w autodestrukcyjnych. Dlatego niech Jubileusz b\u0119dzie dla Ko\u015bcio\u0142a okazj\u0105 do impulsu wobec nich: z odnowion\u0105 pasj\u0105 zatroszczmy si\u0119 o ch\u0142opc\u00f3w i dziewcz\u0119ta, o student\u00f3w, narzeczonych, o m\u0142ode pokolenia! Blisko\u015b\u0107 wobec m\u0142odych, kt\u00f3rzy s\u0105 rado\u015bci\u0105 oraz nadziej\u0105 Ko\u015bcio\u0142a i \u015bwiata!<\/p>\n

13. Nie mo\u017ce zabrakn\u0105\u0107 znak\u00f3w nadziei dla migrant\u00f3w, kt\u00f3rzy opuszczaj\u0105 swoj\u0105 ziemi\u0119 w poszukiwaniu lepszego \u017cycia dla siebie i swoich rodzin. Niech ich oczekiwania nie b\u0119d\u0105 niweczone przez uprzedzenia i zamkni\u0119cia. Przyj\u0119ciu, kt\u00f3re otwiera szeroko ramiona dla ka\u017cdego, zgodnie z jego godno\u015bci\u0105, powinna towarzyszy\u0107 odpowiedzialno\u015b\u0107, aby nikomu nie odmawiano prawa do godnego \u017cycia. Niech liczni wygna\u0144cy, uchod\u017acy i uciekinierzy, kt\u00f3rych spory mi\u0119dzynarodowe zmuszaj\u0105 do ucieczki, by unikn\u0105\u0107 wojny, przemocy i dyskryminacji, maj\u0105 zapewnione bezpiecze\u0144stwo oraz dost\u0119p do pracy i edukacji, b\u0119d\u0105cych niezb\u0119dnymi narz\u0119dziami do ich integracji w nowym kontek\u015bcie spo\u0142ecznym.<\/p>\n

Niech wsp\u00f3lnota chrze\u015bcija\u0144ska b\u0119dzie zawsze gotowa broni\u0107 praw najs\u0142abszych. Niech z wielkoduszno\u015bci\u0105 otwiera szeroko drzwi go\u015bcinno\u015bci, aby nikomu nigdy nie zabrak\u0142o nadziei na lepsz\u0105 przysz\u0142o\u015b\u0107. Niech rozbrzmiewa w naszych sercach s\u0142owo Pana, kt\u00f3ry w wielkiej przypowie\u015bci o s\u0105dzie ostatecznym powiedzia\u0142: \u201eBy\u0142em przybyszem, a przyj\u0119li\u015bcie Mnie\u201d, poniewa\u017c \u201ewszystko, co uczynili\u015bcie jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnie\u015bcie uczynili\u201d (Mt 25, 35.40).<\/p>\n

14. Na znaki nadziei zas\u0142uguj\u0105 osoby starsze, kt\u00f3re cz\u0119sto do\u015bwiadczaj\u0105 samotno\u015bci i poczucia opuszczenia. Docenianie skarbu, jakim s\u0105, ich do\u015bwiadczenia \u017cyciowego, m\u0105dro\u015bci, kt\u00f3r\u0105 nios\u0105 i wk\u0142adu, jaki mog\u0105 wnie\u015b\u0107, jest zobowi\u0105zaniem dla wsp\u00f3lnoty chrze\u015bcija\u0144skiej i spo\u0142ecze\u0144stwa obywatelskiego, wezwanych do wsp\u00f3\u0142pracy na rzecz przymierza mi\u0119dzy pokoleniami.<\/p>\n

Szczeg\u00f3ln\u0105 my\u015bl kieruj\u0119 do dziadk\u00f3w i bab\u0107, kt\u00f3rzy przekazuj\u0105 wiar\u0119 i m\u0105dro\u015b\u0107 \u017cyciow\u0105 m\u0142odszym pokoleniom. Niech b\u0119d\u0105 wspierani wdzi\u0119czno\u015bci\u0105 dzieci oraz mi\u0142o\u015bci\u0105 wnuk\u00f3w, kt\u00f3re znajduj\u0105 w nich zakorzenienie, zrozumienie i otuch\u0119.<\/p>\n

15. Z ca\u0142ego serca b\u0142agam o nadziej\u0119 dla miliard\u00f3w ubogich, kt\u00f3rym cz\u0119sto brakuje tego, co konieczne do \u017cycia. W obliczu coraz to nowych fal zubo\u017cenia istnieje ryzyko przyzwyczajenia si\u0119 i rezygnacji. Nie mo\u017cemy jednak odwraca\u0107 wzroku od sytuacji tak bardzo dramatycznych, kt\u00f3re wyst\u0119puj\u0105 obecnie wsz\u0119dzie, a nie tylko w niekt\u00f3rych regionach \u015bwiata. Ka\u017cdego dnia spotykamy ludzi ubogich lub zubo\u017ca\u0142ych, a niekiedy mog\u0105 to by\u0107 nasi s\u0105siedzi. Cz\u0119sto nie maj\u0105 domu ani odpowiedniego po\u017cywienia na co dzie\u0144. Doznaj\u0105 wykluczenia i oboj\u0119tno\u015bci wielu os\u00f3b. To skandal, \u017ce w \u015bwiecie obdarzonym ogromnymi zasobami, z kt\u00f3rych wi\u0119kszo\u015b\u0107 idzie na zbrojenia, ubodzy s\u0105 \u201ewi\u0119kszo\u015bci\u0105 […], to miliardy ludzi. Wspomina si\u0119 dzi\u015b o nich w mi\u0119dzynarodowych debatach politycznych i gospodarczych, ale najcz\u0119\u015bciej wydaje si\u0119, \u017ce ich problemy s\u0105 poruszane jako dodatek, jako kwestia, kt\u00f3r\u0105 si\u0119 dodaje niemal z obowi\u0105zku lub w spos\u00f3b marginalny, o ile nie s\u0105 one postrzegane jako zwyk\u0142y \u00abnegatywny efekt uboczny\u00bb. W rzeczywisto\u015bci, kiedy dochodzi do konkretnych dzia\u0142a\u0144, cz\u0119sto pozostaj\u0105 na ostatnim miejscu\u201d [7]. Nie zapominajmy: ubodzy s\u0105 niemal zawsze ofiarami, a nie winnymi.<\/p>\n

Apele o nadziej\u0119<\/p>\n

16. Podejmuj\u0105c staro\u017cytne s\u0142owa prorok\u00f3w, Jubileusz przypomina, \u017ce dobra ziemi nie s\u0105 przeznaczone dla nielicznych uprzywilejowanych, lecz dla wszystkich. Trzeba, aby ci, kt\u00f3rzy posiadaj\u0105 bogactwo, byli hojni, dostrzegaj\u0105c oblicze swoich braci i si\u00f3str w potrzebie. My\u015bl\u0119 w szczeg\u00f3lno\u015bci o tych, kt\u00f3rym brakuje wody i \u017cywno\u015bci: g\u0142\u00f3d jest skandaliczn\u0105 plag\u0105 w ciele naszego cz\u0142owiecze\u0144stwa i zach\u0119ca wszystkich do wstrz\u0105\u015bnienia sumieniami. Ponawiam m\u00f3j apel, aby \u201ez pieni\u0119dzy, wykorzystywanych na bro\u0144 i inne wydatki wojskowe, stworzy\u0107 \u015awiatowy Fundusz na rzecz ostatecznego wyeliminowania g\u0142odu i rozwoju kraj\u00f3w najubo\u017cszych, aby ich mieszka\u0144cy nie uciekali si\u0119 do przemocy lub rozwi\u0105za\u0144 podst\u0119pnych i nie byli zmuszani do opuszczania swoich kraj\u00f3w w poszukiwaniu bardziej godnego \u017cycia\u201d [8].<\/p>\n

W zwi\u0105zku z Rokiem Jubileuszowym chcia\u0142bym skierowa\u0107 jeszcze jedn\u0105 serdeczn\u0105 zach\u0119t\u0119: jest ona zaadresowana do najbogatszych narod\u00f3w, aby uzna\u0142y powag\u0119 tak wielu podj\u0119tych decyzji i zgodzi\u0142y si\u0119 umorzy\u0107 d\u0142ugi kraj\u00f3w, kt\u00f3re nigdy nie b\u0119d\u0105 mog\u0142y ich sp\u0142aci\u0107. Jest to nie tylko kwestia wielkoduszno\u015bci, ale przede wszystkim sprawiedliwo\u015bci, zaostrzonej dzi\u015b przez now\u0105 form\u0119 niesprawiedliwo\u015bci, kt\u00f3rej stali\u015bmy si\u0119 \u015bwiadomi: \u201eIstnieje bowiem prawdziwy \u00abd\u0142ug ekologiczny\u00bb, w szczeg\u00f3lno\u015bci mi\u0119dzy P\u00f3\u0142noc\u0105 a Po\u0142udniem, zwi\u0105zany z maj\u0105cym konsekwencje w dziedzinie ekologii brakiem r\u00f3wnowagi handlowej oraz z nieproporcjonalnym wykorzystywaniem zasob\u00f3w naturalnych, jakiego niekt\u00f3re kraje dopuszcza\u0142y si\u0119 w przesz\u0142o\u015bci\u201d [9]. Jak naucza Pismo \u015awi\u0119te, ziemia nale\u017cy do Boga, a my wszyscy mieszkamy na niej jako \u201eprzybysze i osadnicy\u201d ( Kp\u0142 25, 23). Je\u015bli naprawd\u0119 chcemy przygotowa\u0107 drog\u0119 pokoju na \u015bwiecie, zaanga\u017cujmy si\u0119 w usuwanie odleg\u0142ych przyczyn niesprawiedliwo\u015bci, regulowanie niesprawiedliwych i niewyp\u0142acalnych d\u0142ug\u00f3w oraz w zaspokajanie g\u0142odu.<\/p>\n

17. Podczas nadchodz\u0105cego Jubileuszu przypadnie bardzo wa\u017cna rocznica dla wszystkich chrze\u015bcijan. Up\u0142ynie bowiem 1700 lat od obchod\u00f3w pierwszego wielkiego soboru powszechnego, Soboru Nicejskiego. Warto pami\u0119ta\u0107, \u017ce od czas\u00f3w apostolskich pasterze wielokrotnie zbierali si\u0119 na zgromadzeniach w celu rozpatrzenia kwestii doktrynalnych i dyscyplinarnych. W pierwszych wiekach wiary, synody mno\u017cy\u0142y si\u0119 zar\u00f3wno na chrze\u015bcija\u0144skim Wschodzie, jak i na Zachodzie, pokazuj\u0105c, jak wa\u017cne by\u0142o zachowanie jedno\u015bci Ludu Bo\u017cego i wierne g\u0142oszenie Ewangelii. Rok Jubileuszowy mo\u017ce by\u0107 wa\u017cn\u0105 okazj\u0105 do ukonkretnienia tej formy synodalnej, kt\u00f3r\u0105 wsp\u00f3lnota chrze\u015bcija\u0144ska postrzega dzi\u015b jako coraz bardziej konieczny wyraz, aby lepiej odpowiedzie\u0107 na piln\u0105 potrzeb\u0119 ewangelizacji: wszyscy ochrzczeni, ka\u017cdy z w\u0142asnym charyzmatem i pos\u0142ug\u0105, wsp\u00f3\u0142odpowiedzialni, aby wielorakie znaki nadziei \u015bwiadczy\u0142y o obecno\u015bci Boga w \u015bwiecie.<\/p>\n

Sob\u00f3r Nicejski mia\u0142 za zadanie zachowanie jedno\u015bci, powa\u017cnie zagro\u017conej przez zaprzeczenie pe\u0142nej bosko\u015bci Jezusa Chrystusa i Jego wsp\u00f3\u0142istotno\u015bci z Ojcem. Uczestniczy\u0142o w nim oko\u0142o trzystu biskup\u00f3w, kt\u00f3rzy zebrali si\u0119 w pa\u0142acu cesarskim zwo\u0142anym przez cesarza Konstantyna, w dniu 20 maja 325 r. Po r\u00f3\u017cnych debatach, wszyscy oni, dzi\u0119ki \u0142asce Ducha \u015awi\u0119tego, uznali Symbol Wiary, kt\u00f3ry do dzi\u015b wyznajemy w niedzielnej celebracji eucharystycznej. Ojcowie Soboru chcieli rozpocz\u0105\u0107 ten Symbol od u\u017cycia po raz pierwszy wyra\u017cenia \u201eWierzymy\u201d [10], aby za\u015bwiadczy\u0107, \u017ce w tym \u201eMy\u201d wszystkie Ko\u015bcio\u0142y by\u0142y w jedno\u015bci, a wszyscy chrze\u015bcijanie wyznawali t\u0119 sam\u0105 wiar\u0119.<\/p>\n

Sob\u00f3r Nicejski jest kamieniem milowym w dziejach Ko\u015bcio\u0142a. Jego rocznica zach\u0119ca chrze\u015bcijan do zjednoczenia si\u0119 w uwielbieniu i dzi\u0119kczynieniu Tr\u00f3jcy \u015awi\u0119tej, a w szczeg\u00f3lno\u015bci Jezusowi Chrystusowi, Synowi Bo\u017cemu, \u201ez substancji Ojca\u201d [11], kt\u00f3ry objawi\u0142 nam t\u0119 tajemnic\u0119 mi\u0142o\u015bci. Ale Nicea stanowi r\u00f3wnie\u017c zaproszenie dla wszystkich Ko\u015bcio\u0142\u00f3w i Wsp\u00f3lnot ko\u015bcielnych, aby pod\u0105\u017ca\u0142y drog\u0105 ku widzialnej jedno\u015bci, niestrudzenie poszukuj\u0105c odpowiednich form, kt\u00f3re w pe\u0142ni odpowiada\u0142yby modlitwie Jezusa: \u201eAby wszyscy stanowili jedno, jak Ty, Ojcze, we Mnie, a Ja w Tobie, aby i oni stanowili w Nas jedno, by \u015bwiat uwierzy\u0142, \u017ce Ty Mnie pos\u0142a\u0142e\u015b\u201d ( J 17, 21).<\/p>\n

Sob\u00f3r Nicejski zajmowa\u0142 si\u0119 r\u00f3wnie\u017c datowaniem Wielkanocy. W tym wzgl\u0119dzie, jeszcze do dzi\u015b istniej\u0105 r\u00f3\u017cne stanowiska, kt\u00f3re uniemo\u017cliwiaj\u0105 \u015bwi\u0119towanie wydarzenia za\u0142o\u017cycielskiego wiary tego samego dnia. Dzi\u0119ki opatrzno\u015bciowym okoliczno\u015bciom nast\u0105pi to dok\u0142adnie w 2025 r. Niech b\u0119dzie to wezwaniem dla wszystkich chrze\u015bcijan Wschodu i Zachodu do podj\u0119cia zdecydowanego kroku w kierunku jedno\u015bci wok\u00f3\u0142 wsp\u00f3lnej daty Wielkanocy. Nale\u017cy pami\u0119ta\u0107, \u017ce wiele os\u00f3b nie jest ju\u017c \u015bwiadomych diatryb z przesz\u0142o\u015bci i nie rozumie, jak mog\u0105 istnie\u0107 podzia\u0142y w tym wzgl\u0119dzie. Wielu, o czym warto pami\u0119ta\u0107, nie jest ju\u017c \u015bwiadomych tyrad z przesz\u0142o\u015bci i nie rozumie, jak w tym wzgl\u0119dzie mog\u0105 istnie\u0107 podzia\u0142y.<\/p>\n

Zakotwiczeni w nadziei<\/p>\n

18. Nadzieja, wraz z wiar\u0105 i mi\u0142o\u015bci\u0105, tworzy tryptyk \u201ecn\u00f3t teologalnych\u201d, kt\u00f3re wyra\u017caj\u0105 istot\u0119 \u017cycia chrze\u015bcija\u0144skiego (por. 1 Kor 13, 13; 1 Tes 1, 3). W ich nierozerwalnym dynamizmie, nadzieja jest t\u0105, kt\u00f3ra niejako nadaje orientacj\u0119, wskazuje kierunek i cel chrze\u015bcija\u0144skiej egzystencji. Dlatego Pawe\u0142 Aposto\u0142 zach\u0119ca nas: \u201eWeselcie si\u0119 nadziej\u0105. W ucisku b\u0105d\u017acie cierpliwi, w modlitwie \u2013 wytrwali!\u201d (Rz 12, 12). Tak, musimy \u201eby\u0107 bogaci w nadziej\u0119\u201d (por. Rz 15, 13), aby w spos\u00f3b wiarygodny i poci\u0105gaj\u0105cy dawa\u0107 \u015bwiadectwo wiary i mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3re nosimy w naszych sercach; aby wiara by\u0142a radosna, mi\u0142o\u015b\u0107 entuzjastyczna; aby ka\u017cdy by\u0142 w stanie podarowa\u0107 cho\u0107by tylko u\u015bmiech, gest przyja\u017ani, braterskie spojrzenie, szczere wys\u0142uchanie, bezinteresown\u0105 pos\u0142ug\u0119, wiedz\u0105c, \u017ce w Duchu Jezusa mo\u017ce to sta\u0107 si\u0119 owocnym ziarnem nadziei dla tych, kt\u00f3rzy je przyjmuj\u0105. Ale jaki jest fundament naszej nadziei? Aby to zrozumie\u0107, dobrze zastanowi\u0107 si\u0119 nad motywami naszej nadziei (por. 1 P 3,15).<\/p>\n

19. \u201eWierz\u0119 w \u017cywot wieczny\u201d [12]. W ten spos\u00f3b wyznajemy nasz\u0105 wiar\u0119, a chrze\u015bcija\u0144ska nadzieja znajduje w tych s\u0142owach fundamentaln\u0105 podstaw\u0119. Jest ona bowiem \u201ecnot\u0105 teologaln\u0105, dzi\u0119ki kt\u00f3rej pragniemy jako naszego szcz\u0119\u015bcia […] \u017cycia wiecznego\u201d [13]. Powszechny Sob\u00f3r Watyka\u0144ski II stwierdza: \u201eJe\u017celi brakuje Bo\u017cego fundamentu i nadziei \u017cycia wiecznego, godno\u015b\u0107 cz\u0142owieka, jak to si\u0119 cz\u0119sto dzisiaj stwierdza, doznaje bardzo powa\u017cnego uszczerbku, a tajemnice \u017cycia i \u015bmierci, winy i cierpienia pozostaj\u0105 bez rozwi\u0105zania, tak \u017ce ludzie nierzadko popadaj\u0105 w zw\u0105tpienie\u201d [14]. My natomiast, na mocy nadziei, w kt\u00f3rej zostali\u015bmy zbawieni, patrz\u0105c na up\u0142ywaj\u0105cy czas, mamy pewno\u015b\u0107, \u017ce dzieje ludzko\u015bci i ka\u017cdego z nas nie biegn\u0105 w kierunku \u015blepego zau\u0142ku czy ciemnej otch\u0142ani, ale s\u0105 ukierunkowane na spotkanie z Panem chwa\u0142y. \u017byjmy zatem w oczekiwaniu na Jego powr\u00f3t i w nadziei \u017cycia wiecznego w Nim: to w tym duchu czynimy naszym poruszaj\u0105ce wezwanie pierwszych chrze\u015bcijan, kt\u00f3rym ko\u0144czy si\u0119 Pismo \u015awi\u0119te: \u201ePrzyjd\u017a, Panie Jezu!\u201d ( Ap 22, 20).<\/p>\n

20. Jezus, kt\u00f3ry umar\u0142 i zmartwychwsta\u0142, jest centrum naszej wiary. \u015aw. Pawe\u0142, wyra\u017caj\u0105c t\u0119 tre\u015b\u0107 w kilku s\u0142owach, u\u017cywaj\u0105c tylko czterech czasownik\u00f3w przekazuje nam \u201erdze\u0144\u201d naszej nadziei: \u201ePrzekaza\u0142em wam na pocz\u0105tku to, co przej\u0105\u0142em: \u017ce Chrystus umar\u0142 \u2013 zgodnie z Pismem \u2013 za nasze grzechy, \u017ce zosta\u0142 pogrzebany, \u017ce zmartwychwsta\u0142 trzeciego dnia, zgodnie z Pismem; i \u017ce ukaza\u0142 si\u0119 Kefasowi, a potem Dwunastu\u201d ( 1 Kor 15, 3-5). Chrystus umar\u0142, zosta\u0142 pogrzebany, zmartwychwsta\u0142, ukaza\u0142 si\u0119. Dla nas przeszed\u0142 przez dramat \u015bmierci. Mi\u0142o\u015b\u0107 Ojca wskrzesi\u0142a Go w mocy Ducha, czyni\u0105c z Jego cz\u0142owiecze\u0144stwa pierwociny wieczno\u015bci dla naszego zbawienia. Chrze\u015bcija\u0144ska nadzieja polega w\u0142a\u015bnie na tym: w obliczu \u015bmierci, gdzie wszystko wydaje si\u0119 ko\u0144czy\u0107, otrzymujemy pewno\u015b\u0107, \u017ce dzi\u0119ki Chrystusowi, dzi\u0119ki Jego \u0142asce przekazanej nam w chrzcie, \u201e\u017cycie [\u2026] zmienia si\u0119, ale si\u0119 nie ko\u0144czy\u201d [15] na zawsze. W chrzcie bowiem, pogrzebani razem z Chrystusem, otrzymujemy w Nim zmartwychwsta\u0142ym dar nowego \u017cycia, kt\u00f3re burzy mur \u015bmierci, czyni\u0105c z niej przej\u015bcie do wieczno\u015bci.<\/p>\n

I o ile w obliczu \u015bmierci, bolesnej roz\u0142\u0105ki, kt\u00f3ra zmusza nas do opuszczenia najdro\u017cszych nam os\u00f3b, nie jest dozwolona jakakolwiek retoryka, to Jubileusz da nam mo\u017cliwo\u015b\u0107 odkrycia na nowo, z ogromn\u0105 wdzi\u0119czno\u015bci\u0105, daru tego nowego \u017cycia otrzymanego w chrzcie, kt\u00f3re jest w stanie przekszta\u0142ci\u0107 ten dramat. Wa\u017cne, aby w kontek\u015bcie Jubileuszu zastanowi\u0107 si\u0119, jak rozumiano t\u0119 tajemnic\u0119 od pierwszych wiek\u00f3w wiary. Na przyk\u0142ad, przez d\u0142ugi czas chrze\u015bcijanie budowali chrzcielnic\u0119 w kszta\u0142cie o\u015bmiok\u0105ta, i tak\u017ce dzisiaj mo\u017cemy podziwia\u0107 wiele staro\u017cytnych baptysteri\u00f3w, kt\u00f3re zachowa\u0142y ten kszta\u0142t, jak w Rzymie u \u015awi\u0119tego Jana na Lateranie. Wskazuje on, \u017ce w chrzcielnicy inaugurowany jest \u00f3smy dzie\u0144, to znaczy dzie\u0144 zmartwychwstania, dzie\u0144, kt\u00f3ry wykracza poza zwyk\u0142y rytm, naznaczony up\u0142ywem ka\u017cdego tygodnia, otwieraj\u0105c w ten spos\u00f3b cykl czasu na wymiar wieczno\u015bci, na \u017cycie, kt\u00f3re trwa wiecznie: jest to cel, do kt\u00f3rego d\u0105\u017cymy w naszej ziemskiej pielgrzymce (por. Rz 6, 22).<\/p>\n

Najbardziej przekonuj\u0105ce \u015bwiadectwo tej nadziei daj\u0105 nam m\u0119czennicy, kt\u00f3rzy niezachwiani w wierze w zmartwychwsta\u0142ego Chrystusa, byli w stanie wyrzec si\u0119 \u017cycia tu na ziemi, aby nie zdradzi\u0107 swego Pana. S\u0105 oni obecni we wszystkich wiekach i s\u0105 liczni, by\u0107 mo\u017ce bardziej ni\u017c kiedykolwiek, w naszych czasach, jako wyznawcy \u017cycia, kt\u00f3re nie zna ko\u0144ca. Musimy strzec ich \u015bwiadectwa, aby nasza nadzieja by\u0142a owocna.<\/p>\n

Ci m\u0119czennicy, nale\u017c\u0105cy do r\u00f3\u017cnych tradycji chrze\u015bcija\u0144skich, s\u0105 tak\u017ce ziarnami jedno\u015bci, poniewa\u017c wyra\u017caj\u0105 ekumenizm krwi. Dlatego moim gor\u0105cym \u017cyczeniem jest, aby podczas Jubileuszu nie zabrak\u0142o celebracji ekumenicznej, kt\u00f3ra umo\u017cliwi ukazanie bogactwa \u015bwiadectwa tych m\u0119czennik\u00f3w.<\/p>\n

21. Co zatem stanie si\u0119 z nami po \u015bmierci? Z Jezusem za tym progiem jest \u017cycie wieczne, kt\u00f3re polega na pe\u0142nej komunii z Bogiem, na kontemplacji i uczestnictwie w Jego niesko\u0144czonej mi\u0142o\u015bci. To, czym teraz \u017cyjemy w nadziei, zobaczymy w rzeczywisto\u015bci. \u015aw. Augustyn pisa\u0142 na ten temat: \u201eKiedy do Ciebie przywr\u0119 ca\u0142\u0105 moj\u0105 istot\u0105, sko\u0144czy si\u0119 dla mnie wszelki b\u00f3l i wszelki trud. Wtedy moje \u017cycie b\u0119dzie naprawd\u0119 \u017cywe, ca\u0142e nape\u0142nione Tob\u0105\u201d [16]. Co zatem b\u0119dzie charakteryzowa\u0107 tak\u0105 pe\u0142ni\u0119 komunii? Bycie szcz\u0119\u015bliwym. Szcz\u0119\u015bcie jest powo\u0142aniem istoty ludzkiej, celem, kt\u00f3ry dotyczy ka\u017cdego.<\/p>\n

Ale czym jest szcz\u0119\u015bcie? Jakiego szcz\u0119\u015bcia oczekujemy i pragniemy? Nie przelotnej rado\u015bci, ulotnej satysfakcji, kt\u00f3ra raz osi\u0105gni\u0119ta, domaga si\u0119 coraz wi\u0119cej, w spirali chciwo\u015bci, w kt\u00f3rej ludzka dusza nigdy nie jest nasycona, lecz coraz bardziej pusta. Potrzebujemy szcz\u0119\u015bcia, kt\u00f3re jest definitywnie spe\u0142nione w tym, co nas spe\u0142nia, to znaczy w mi\u0142o\u015bci, aby\u015bmy mogli powiedzie\u0107, ju\u017c teraz: Jestem kochany, a zatem istniej\u0119; i b\u0119d\u0119 istnia\u0142 na zawsze w Mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3ra nie zawodzi i od kt\u00f3rej nic i nikt nigdy nie b\u0119dzie w stanie mnie oddzieli\u0107. Przypomnijmy raz jeszcze s\u0142owa Aposto\u0142a: \u201eJestem pewien, \u017ce ani \u015bmier\u0107, ani \u017cycie, ani anio\u0142owie, ani Zwierzchno\u015bci, ani rzeczy tera\u017aniejsze, ani przysz\u0142e, ani Moce, ani co wysokie, ani co g\u0142\u0119bokie, ani jakiekolwiek inne stworzenie nie zdo\u0142a nas od\u0142\u0105czy\u0107 od mi\u0142o\u015bci Boga, kt\u00f3ra jest w Chrystusie Jezusie, Panu naszym\u201d (Rz 8, 38-39).<\/p>\n

22. Inn\u0105 rzeczywisto\u015bci\u0105 zwi\u0105zan\u0105 z \u017cyciem wiecznym jest s\u0105d Bo\u017cy, zar\u00f3wno na ko\u0144cu naszego \u017cycia, jak i na ko\u0144cu czas\u00f3w. Sztuka cz\u0119sto pr\u00f3bowa\u0142a to przedstawi\u0107 \u2013 pomy\u015blmy o arcydziele Micha\u0142a Anio\u0142a w Kaplicy Syksty\u0144skiej \u2013 przyjmuj\u0105c teologiczn\u0105 koncepcj\u0119 czasu i przekazuj\u0105c widzowi poczucie l\u0119ku. Je\u015bli s\u0142uszne jest przygotowanie si\u0119 z wielk\u0105 \u015bwiadomo\u015bci\u0105 i powag\u0105 na moment, kt\u00f3ry podsumowuje \u017cycie, to jednocze\u015bnie musimy zawsze czyni\u0107 to w wymiarze nadziei, cnoty teologalnej, kt\u00f3ra podtrzymuje \u017cycie i pozwala nam nie popa\u015b\u0107 w l\u0119k. S\u0105d Boga, kt\u00f3ry jest mi\u0142o\u015bci\u0105 (por. 1 J 4, 8.16), nie mo\u017ce nie opiera\u0107 si\u0119 na mi\u0142o\u015bci, zw\u0142aszcza na tym, czy praktykowali\u015bmy j\u0105 wobec najbardziej potrzebuj\u0105cych, w kt\u00f3rych Chrystus, sam S\u0119dzia, jest obecny (por. Mt 25, 31-46). Idzie zatem o os\u0105d inny ni\u017c os\u0105d ludzi i ziemskich s\u0105d\u00f3w; nale\u017cy go rozumie\u0107 jako relacj\u0119 prawdy z Bogiem-mi\u0142o\u015bci\u0105 i z samym sob\u0105 w niezg\u0142\u0119bionej tajemnicy Bo\u017cego mi\u0142osierdzia. Pismo \u015awi\u0119te stwierdza w tym wzgl\u0119dzie: \u201eNauczy\u0142e\u015b lud sw\u00f3j […], \u017ce sprawiedliwy powinien by\u0107 dobrym dla ludzi. I wla\u0142e\u015b synom swym wielk\u0105 nadziej\u0119, \u017ce po wyst\u0119pkach dajesz nawr\u00f3cenie. […] by\u015bmy oczekiwali mi\u0142osierdzia, gdy na nas s\u0105d przyjdzie\u201d ( Mdr 12, 19.22). Jak napisa\u0142 Benedykt XVI, \u201eW chwili S\u0105du Ostatecznego do\u015bwiadczamy i przyjmujemy, \u017ce Jego mi\u0142o\u015b\u0107 przewy\u017csza ca\u0142e z\u0142o \u015bwiata i z\u0142o w nas. B\u00f3l mi\u0142o\u015bci staje si\u0119 naszym zbawieniem i nasz\u0105 rado\u015bci\u0105\u201d [17].<\/p>\n

S\u0105d dotyczy wi\u0119c zbawienia, w kt\u00f3re ufamy i kt\u00f3re Jezus dla nas wyjedna\u0142 przez swoj\u0105 \u015bmier\u0107 i zmartwychwstanie. Jego celem jest zatem otwarcie nas na ostateczne spotkanie z Nim. A poniewa\u017c w tym kontek\u015bcie nie mo\u017cna my\u015ble\u0107, \u017ce wyrz\u0105dzone z\u0142o pozosta\u0142oby ukryte, musi ono zosta\u0107 oczyszczone, aby umo\u017cliwi\u0107 nam ostateczne przej\u015bcie do Bo\u017cej mi\u0142o\u015bci. Rozumiemy zatem potrzeb\u0119 modlitwy za tych, kt\u00f3rzy zako\u0144czyli swoj\u0105 ziemsk\u0105 w\u0119dr\u00f3wk\u0119, solidarno\u015bci w modlitewnym wstawiennictwie, kt\u00f3re znajduje swoj\u0105 skuteczno\u015b\u0107 w komunii \u015bwi\u0119tych, we wsp\u00f3lnej wi\u0119zi, kt\u00f3ra jednoczy nas w Chrystusie, pierworodnym wobec ka\u017cdego stworzenia. Tak wi\u0119c odpust jubileuszowy, na mocy modlitwy, jest przeznaczony w szczeg\u00f3lny spos\u00f3b dla tych, kt\u00f3rzy odeszli przed nami, aby mogli otrzyma\u0107 pe\u0142ni\u0119 mi\u0142osierdzia.<\/p>\n

23. Odpust, istotnie, pozwala nam odkry\u0107, jak nieograniczone jest mi\u0142osierdzie Boga. To nie przypadek, \u017ce w staro\u017cytno\u015bci termin \u201emi\u0142osierdzie\u201d by\u0142 u\u017cywany zamiennie z terminem \u201eodpust\u201d, w\u0142a\u015bnie dlatego, \u017ce ma wyra\u017ca\u0107 pe\u0142ni\u0119 Bo\u017cego przebaczenia, kt\u00f3re nie zna granic.<\/p>\n

Sakrament pokuty upewnia nas, \u017ce B\u00f3g g\u0142adzi nasze grzechy. S\u0142owa Psalmu powracaj\u0105 ze swoim \u0142adunkiem pocieszenia: \u201eOn odpuszcza wszystkie twoje winy, On leczy wszystkie twe niemoce. On \u017cycie twoje wybawia od zguby, On wie\u0144czy Ci\u0119 \u0142ask\u0105 i zmi\u0142owaniem. [\u2026] Mi\u0142osierny Pan i \u0142agodny, nieskory do gniewu i bogaty w \u0142ask\u0119. [\u2026] Nie post\u0119puje z nami wed\u0142ug naszych grzech\u00f3w, ani wed\u0142ug win naszych nam nie odp\u0142aca. Bo jak wysoko niebo wznosi si\u0119 nad ziemi\u0105, tak trwa\u0142a jest Jego \u0142aska dla tych, co si\u0119 Go boj\u0105. Jak jest odleg\u0142y sch\u00f3d od zachodu, tak daleko odsuwa odnas nasze wyst\u0119pki\u201d (Ps 103, 3-4.8.10-12). Sakramentalne pojednanie jest nie tylko pi\u0119kn\u0105 sposobno\u015bci\u0105 duchow\u0105, ale stanowi decyduj\u0105cy, istotny i niezb\u0119dny krok na drodze wiary ka\u017cdego cz\u0142owieka. Tam pozwalamy Panu zniszczy\u0107 nasze grzechy, uleczy\u0107 nasze serca, podnie\u015b\u0107 nas i obj\u0105\u0107, aby\u015bmy poznali Jego czu\u0142e i wsp\u00f3\u0142czuj\u0105ce oblicze. Nie ma bowiem lepszego sposobu na poznanie Boga ni\u017c pozwolenie Mu, by nas pojedna\u0142 ze sob\u0105 (por. 2 Kor 5, 20), rozkoszuj\u0105c si\u0119 Jego przebaczeniem. Nie rezygnujmy zatem ze spowiedzi, ale odkryjmy na nowo pi\u0119kno sakramentu uzdrowienia i rado\u015bci, pi\u0119kno przebaczenia grzech\u00f3w!<\/p>\n

Jednak\u017ce, jak wiemy z osobistego do\u015bwiadczenia, grzech \u201epozostawia \u015blad\u201d, poci\u0105ga za sob\u0105 konsekwencje: nie tylko zewn\u0119trzne, je\u015bli chodzi o nast\u0119pstwa pope\u0142nionego z\u0142a, ale tak\u017ce wewn\u0119trzne, poniewa\u017c \u201eka\u017cdy grzech, nawet powszedni, powoduje ponadto nieuporz\u0105dkowane przywi\u0105zanie do stworze\u0144, kt\u00f3re wymaga oczyszczenia, albo na ziemi, albo po \u015bmierci, w stanie nazywanym czy\u015b\u0107cem\u201d [18]. Tak wi\u0119c w naszym s\u0142abym i sk\u0142onnym do z\u0142a cz\u0142owiecze\u0144stwie trwaj\u0105 \u201epozosta\u0142e skutki grzechu\u201d. S\u0105 one usuwane przez odpust, zawsze dzi\u0119ki \u0142asce Chrystusa, kt\u00f3ry, jak pisa\u0142 \u015bw. Pawe\u0142 VI, jest \u201enaszym \u00abodpustem\u00bb\u201d [19]. Penitencjaria Apostolska wyda przepisy umo\u017cliwiaj\u0105ce uzyskanie i skuteczne praktykowanie jubileuszowego odpustu.<\/p>\n

Takie do\u015bwiadczenie, pe\u0142ne przebaczenia, pozwala otworzy\u0107 serce i umys\u0142 na przebaczenie. Przebaczenie nie zmienia przesz\u0142o\u015bci, nie mo\u017ce zmieni\u0107 tego, co ju\u017c si\u0119 wydarzy\u0142o; a mimo to przebaczenie mo\u017ce umo\u017cliwi\u0107 przemian\u0119 przysz\u0142o\u015bci i \u017cycie w odmienny spos\u00f3b, bez urazy, rozgoryczenia i zemsty. Przysz\u0142o\u015b\u0107 o\u015bwiecona przebaczeniem pozwala na odczytanie przesz\u0142o\u015bci innymi, bardziej pogodnymi oczami, cho\u0107 wci\u0105\u017c wy\u017c\u0142obionymi \u0142zami.<\/p>\n

Podczas ostatniego Nadzwyczajnego Jubileuszu ustanowi\u0142em Misjonarzy Mi\u0142osierdzia, kt\u00f3rzy nadal wype\u0142niaj\u0105 wa\u017cn\u0105 misj\u0119. Niech pe\u0142ni\u0105 swoj\u0105 pos\u0142ug\u0119 tak\u017ce podczas nadchodz\u0105cego Jubileuszu, przywracaj\u0105c nadziej\u0119 i przebaczaj\u0105c za ka\u017cdym razem, gdy grzesznik zwraca si\u0119 do nich z otwartym sercem i skruszon\u0105 dusz\u0105. Niech nadal b\u0119d\u0105 narz\u0119dziami pojednania i pomagaj\u0105 patrze\u0107 w przysz\u0142o\u015b\u0107 z nadziej\u0105 serca, kt\u00f3ra pochodzi z mi\u0142osierdzia Ojca. Mam nadziej\u0119, \u017ce biskupi b\u0119d\u0105 mogli skorzysta\u0107 z ich cennej pos\u0142ugi, zw\u0142aszcza wysy\u0142aj\u0105c ich do miejsc, w kt\u00f3rych nadzieja jest poddawana ci\u0119\u017ckiej pr\u00f3bie, takich jak wi\u0119zienia, szpitale i miejsca, w kt\u00f3rych deptana jest godno\u015b\u0107 osoby, w najtrudniejszych sytuacjach i w kontekstach najwi\u0119kszej degradacji, aby nikt nie by\u0142 pozbawiony mo\u017cliwo\u015bci otrzymania przebaczenia i pocieszenia Boga.<\/p>\n

24. Nadzieja znajduje swoje najwznio\u015blejsze \u015bwiadectwo w Matce Bo\u017cej. W Niej widzimy, \u017ce nadzieja nie jest \u0142atwowiernym optymizmem, lecz darem \u0142aski w realizmie \u017cycia. Jak ka\u017cda mama, za ka\u017cdym razem, gdy patrzy\u0142a na swego Syna, my\u015bla\u0142a o Jego przysz\u0142o\u015bci i z pewno\u015bci\u0105 w Jej sercu pozosta\u0142y wyryte te s\u0142owa, kt\u00f3re Symeon skierowa\u0142 do Niej w \u015bwi\u0105tyni: \u201eOto Ten przeznaczony jest na upadek i na powstanie wielu w Izraelu, i na znak, kt\u00f3remu sprzeciwia\u0107 si\u0119 b\u0119d\u0105. A Twoj\u0105 dusz\u0119 miecz przeniknie\u201d (\u0141k 2, 34-35). A u st\u00f3p krzy\u017ca, gdy widzia\u0142a, jak niewinny Jezus cierpi i umiera, chocia\u017c odczuwa\u0142a potworny b\u00f3l, powt\u00f3rzy\u0142a swoje \u201etak\u201d, nie trac\u0105c nadziei i ufno\u015bci w Panu. W ten spos\u00f3b wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142a dla nas w wype\u0142nianiu tego, co powiedzia\u0142 Jej Syn, zapowiadaj\u0105c, \u017ce b\u0119dzie musia\u0142 \u201ewiele cierpie\u0107, \u017ce b\u0119dzie odrzucony przez starszych, arcykap\u0142an\u00f3w i uczonych w Pi\u015bmie; \u017ce b\u0119dzie zabity, ale po trzech dniach zmartwychwstanie\u201d (Mk 8, 31). A w udr\u0119ce tego b\u00f3lu, ofiarowanego z mi\u0142o\u015bci, sta\u0142a si\u0119 nasz\u0105 Matk\u0105, Matk\u0105 nadziei. To nie przypadek, \u017ce pobo\u017cno\u015b\u0107 ludowa stale przyzywa Naj\u015bwi\u0119tsz\u0105 Dziewic\u0119 jako Stella Maris [tj. Gwiazd\u0119 Morza], tytu\u0142 wyra\u017caj\u0105cy pewn\u0105 nadziej\u0119, \u017ce w burzliwych wydarzeniach \u017cycia Matka Bo\u017ca przychodzi nam na pomoc, wspiera nas i zaprasza do ufno\u015bci i do zachowania nadziei.<\/p>\n

W tym kontek\u015bcie chcia\u0142bym przypomnie\u0107, \u017ce Sanktuarium Matki Bo\u017cej z Guadalupe, w Mie\u015bcie Meksyku, przygotowuje si\u0119 do obchod\u00f3w 500. rocznicy pierwszego objawienia Dziewicy w 2031 r. Za po\u015brednictwem m\u0142odego Juana Diego, Matka Bo\u017ca zanios\u0142a rewolucyjne przes\u0142anie nadziei, kt\u00f3re do dzi\u015b powtarza wszystkim pielgrzymom i wiernym: \u201eCzy\u017c oto nie ma tu mnie, twojej Matki?\u201d [20]. Podobne przes\u0142anie jest odci\u015bni\u0119te w sercach wielu sanktuari\u00f3w maryjnych na ca\u0142ym \u015bwiecie, b\u0119d\u0105cych celem licznych pielgrzym\u00f3w, kt\u00f3rzy powierzaj\u0105 Matce Bo\u017cej swoje troski, cierpienia i oczekiwania. Niech w tym Roku Jubileuszowym sanktuaria b\u0119d\u0105 \u015bwi\u0119tymi miejscami go\u015bcinno\u015bci i uprzywilejowanymi przestrzeniami budzenia nadziei. Zach\u0119cam pielgrzym\u00f3w przybywaj\u0105cych do Rzymu, do zatrzymania si\u0119 na modlitwie w sanktuariach maryjnych Wiecznego Miasta, aby odda\u0107 cze\u015b\u0107 Dziewicy Maryi i przyzywa\u0107 Jej opieki. Jestem przekonany, \u017ce wszyscy, zw\u0142aszcza cierpi\u0105cy i udr\u0119czeni, b\u0119d\u0105 mogli do\u015bwiadczy\u0107 blisko\u015bci najczulszej z mam, kt\u00f3ra nigdy nie opuszcza swoich dzieci, kt\u00f3ra dla \u015bwi\u0119tego Ludu Bo\u017cego jest \u201eznakiem niezachwianej nadziei i pociechy\u201d [21].<\/p>\n

25. Pod\u0105\u017caj\u0105c w kierunku Jubileuszu, powr\u00f3\u0107my do Pisma \u015awi\u0119tego i us\u0142yszmy te s\u0142owa skierowane do nas: \u201eMy, kt\u00f3rzy\u015bmy si\u0119 uciekli do uchwycenia zaofiarowanej nadziei, trzymajmy si\u0119 jej jak bezpiecznej i silnej dla duszy kotwicy, kt\u00f3ra przenika poza zas\u0142on\u0119, gdzie Jezus poprzednik wszed\u0142 za nas\u201d (Hbr 6, 18-20). Jest to mocne wezwanie, aby nigdy nie traci\u0107 nadziei, kt\u00f3r\u0105 otrzymali\u015bmy, aby trzyma\u0107 si\u0119 jej, znajduj\u0105c schronienie w Bogu.<\/p>\n

Obraz kotwicy jest sugestywny, aby zrozumie\u0107 stabilno\u015b\u0107 i bezpiecze\u0144stwo, jakie mamy po\u015br\u00f3d wzburzonych w\u00f3d \u017cycia, je\u015bli polegamy na Panu Jezusie. Burze nigdy nie mog\u0105 zwyci\u0119\u017cy\u0107, poniewa\u017c jeste\u015bmy zakotwiczeni w nadziei \u0142aski, kt\u00f3ra jest w stanie uczyni\u0107 nas \u017cyj\u0105cymi w Chrystusie, przezwyci\u0119\u017caj\u0105c grzech, l\u0119k i \u015bmier\u0107. Ta nadzieja, znacznie wi\u0119ksza ni\u017c satysfakcje ka\u017cdego dnia i poprawa warunk\u00f3w \u017cycia, przenosi nas ponad pr\u00f3by i zach\u0119ca, by\u015bmy szli, nie trac\u0105c z oczu wielko\u015bci celu, do kt\u00f3rego jeste\u015bmy powo\u0142ani \u2013 Nieba.<\/p>\n

Zbli\u017caj\u0105cy si\u0119 Jubileusz b\u0119dzie zatem Rokiem \u015awi\u0119tym, charakteryzuj\u0105cym si\u0119 nadziej\u0105, kt\u00f3ra nie ga\u015bnie, nadziej\u0105 w Bogu. Oby pom\u00f3g\u0142 nam odkry\u0107 na nowo niezb\u0119dn\u0105 ufno\u015b\u0107, zar\u00f3wno w Ko\u015bciele, jak i w spo\u0142ecze\u0144stwie, w relacjach mi\u0119dzyludzkich, w stosunkach mi\u0119dzynarodowych, w promowaniu godno\u015bci ka\u017cdej osoby i w szacunku dla stworzenia. Niech \u015bwiadectwo wiary b\u0119dzie w \u015bwiecie zaczynem prawdziwej nadziei, g\u0142oszeniem nowych niebios i nowej ziemi (por. 2 P 3, 13), gdzie mo\u017cemy mieszka\u0107 w sprawiedliwo\u015bci i zgodzie mi\u0119dzy narodami, d\u0105\u017c\u0105c do wype\u0142nienia obietnicy Pana.<\/p>\n

Pozw\u00f3lmy, by od teraz poci\u0105gn\u0119\u0142a nas nadzieja i pozw\u00f3lmy, by przez nas sta\u0142a si\u0119 zara\u017aliwa dla tych, kt\u00f3rzy jej pragn\u0105. Niech nasze \u017cycie m\u00f3wi im: \u201eUfaj Panu, b\u0105d\u017a m\u0119\u017cny, niech si\u0119 twe serce umocni, ufaj Panu!\u201d (Ps 27, 14). Niech moc nadziei wype\u0142nia nasz\u0105 tera\u017aniejszo\u015b\u0107, w ufnym oczekiwaniu na powr\u00f3t Pana Jezusa Chrystusa, kt\u00f3remu niech b\u0119dzie cze\u015b\u0107 i chwa\u0142a teraz i na przysz\u0142e wieki.<\/p>\n

W Rzymie, u \u015awi\u0119tego Jana na Lateranie, dnia 9 maja 2024, w uroczysto\u015b\u0107 Wniebowst\u0105pienia Pana naszego Jezusa Chrystusa, w dwunastym roku mego Pontyfikatu.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

___________________________________________________<\/p>\n

[1] Mowa 198, w: Wyb\u00f3r M\u00f3w, t\u0142um. ks. Jan Jaworski, Warszawa 1973, s. 69.<\/p>\n

[2] Por. Pie\u015b\u0144 s\u0142oneczna, 6. 10, w: Pisma \u015bw. Franciszka z Asy\u017cu. Teksty \u0142aci\u0144skie i starow\u0142oskie w polskim przek\u0142adzie, Krak\u00f3w 2009, s. 237.<\/p>\n

[3] Por. Misericordiae Vultus, Bulla og\u0142aszaj\u0105ca Nadzwyczajny Jubileusz Mi\u0142osierdzia, 1-3.<\/p>\n

[4] Konst. duszp. Gaudium et spes o Ko\u015bciele w \u015bwiecie wsp\u00f3\u0142czesnym (7 grudnia 1965), 4.<\/p>\n

[5] Enc. Laudato si\u2019 (24 maja 2015), 50.<\/p>\n

[6] Por. Katechizm Ko\u015bcio\u0142a Katolickiego, 2267.<\/p>\n

[7] Enc. Laudato si\u2019, 49.<\/p>\n

[8] Enc. Fratelli tutti (3 pa\u017adziernika 2020), 262.<\/p>\n

[9] Enc. Laudato si\u2019, 51.<\/p>\n

[10] Breviarium Fidei, Pozna\u0144 1989, s. 611.<\/p>\n

[11] Tam\u017ce.<\/p>\n

[12] Breviarium Fidei, dz. cyt., s. 608.<\/p>\n

[13] Katechizm Ko\u015bcio\u0142a Katolickiego, 1817.<\/p>\n

[14] Konst. duszpast. Gaudium et spes, 21.<\/p>\n

[15] Msza\u0142 Rzymski, 1. Prefacja o zmar\u0142ych.<\/p>\n

[16] Wyznania, X, 28, t\u0142um. Z. Kubiak, Warszawa 1992, s. 312-313.<\/p>\n

[17] Enc. Spe salvi, 47.<\/p>\n

[18] Katechizm Ko\u015bcio\u0142a Katolickiego, 1472.<\/p>\n

[19] List apost. Apostolorum limina (23 maja 1974), II.<\/p>\n

[20] Nican Mopohua, 119.<\/p>\n

[21] Sob\u00f3r Wat. II, Konst. dogmat. Lumen gentium o Ko\u015bciele, 68.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

SPES NON CONFUNDIT BULLA OG\u0141ASZAJ\u0104CA JUBILEUSZ ZWYCZAJNY ROKU 2025 FRANCISZEK BISKUP RZYMU S\u0141UGA S\u0141UG BO\u017bYCH WSZYSTKIM, KT\u00d3RZY PRZECZYTAJ\u0104 TEN LIST NIECH NADZIEJA NAPE\u0141NI SERCE 1. \u201eSpes non confundit\u201d, \u201enadzieja zawie\u015b\u0107 nie mo\u017ce\u201d (Rz 5, 5). W imi\u0119 nadziei Pawe\u0142 Aposto\u0142 nape\u0142nia odwag\u0105 chrze\u015bcija\u0144sk\u0105 wsp\u00f3lnot\u0119 Rzymu. Nadzieja jest r\u00f3wnie\u017c g\u0142\u00f3wnym przes\u0142aniem zbli\u017caj\u0105cego si\u0119 Jubileuszu, kt\u00f3ry zgodnie […]<\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":11891,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[15],"tags":[],"class_list":["post-11900","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-warto-wiedziec"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/parafiatokarnia.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/11900","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/parafiatokarnia.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/parafiatokarnia.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/parafiatokarnia.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/parafiatokarnia.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=11900"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/parafiatokarnia.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/11900\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":11953,"href":"https:\/\/parafiatokarnia.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/11900\/revisions\/11953"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/parafiatokarnia.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/11891"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/parafiatokarnia.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=11900"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/parafiatokarnia.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=11900"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/parafiatokarnia.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=11900"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}