OR\u0118DZIE OJCA \u015aWI\u0118TEGO
\nNA VI \u015aWIATOWY DZIE\u0143 UBOGICH<\/p>\n
13 listopada 2022, XXXIII Niedziela okresu zwyk\u0142ego<\/p>\n
\u201eChrystus dla was sta\u0142 si\u0119 ubogim\u201d (por. 2 Kor 8, 9)<\/p>\n
1. \u00abChrystus Jezus [\u2026] dla was sta\u0142 si\u0119 ubogim\u00bb (por. 2 Kor 8, 9). Tymi s\u0142owami Aposto\u0142 Pawe\u0142 zwraca si\u0119 do pierwszych chrze\u015bcijan w Koryncie, aby utwierdzi\u0107 ich dzia\u0142ania solidarno\u015bciowe na rzecz potrzebuj\u0105cych braci. \u015awiatowy Dzie\u0144 Ubogich r\u00f3wnie\u017c w tym roku staje si\u0119 na nowo swego rodzaju pozytywn\u0105 prowokacj\u0105, kt\u00f3ra ma nam pom\u00f3c w refleksji nad naszym stylem \u017cycia oraz nad wieloma wymiarami ub\u00f3stwa, kt\u00f3re pojawiaj\u0105 si\u0119 w tym obecnym momencie dziejowym.<\/p>\n
Kilka miesi\u0119cy temu \u015bwiat wychodzi\u0142 z burzy pandemii, ukazuj\u0105c znaki o\u017cywienia ekonomicznego, kt\u00f3re mog\u0142oby przynie\u015b\u0107 ulg\u0119 milionom os\u00f3b wp\u0119dzonych w bied\u0119 z powodu utraty pracy. Otwiera\u0142 si\u0119 pogodny scenariusz, kt\u00f3ry nie zapominaj\u0105c o cierpieniu z powodu utraty os\u00f3b bliskich, przedstawia\u0142 wreszcie perspektywy powrotu do bezpo\u015brednich relacji mi\u0119dzyosobowych, do spotka\u0144 bez ogranicze\u0144 i restrykcji. Oto jednak nowe nieszcz\u0119\u015bcie pojawi\u0142o si\u0119 na horyzoncie nak\u0142adaj\u0105c na \u015bwiat inny scenariusz wydarze\u0144.<\/p>\n
Wojna na Ukrainie do\u0142\u0105czy\u0142a do wojen regionalnych, kt\u00f3re w ostatnich latach siej\u0105 \u015bmier\u0107 i zniszczenie. W tym wypadku jednak obraz jawi si\u0119 bardziej z\u0142o\u017cony ze wzgl\u0119du na bezpo\u015bredni\u0105 interwencj\u0119 jednego z mocarstw, kt\u00f3re chce narzuci\u0107 swoj\u0105 wol\u0119 wbrew zasadzie samostanowienia narod\u00f3w. Powtarzaj\u0105 si\u0119 sceny znane nam z tragicznej pami\u0119ci, gdzie raz jeszcze wzajemny szanta\u017c niekt\u00f3rych mo\u017cnych tego \u015bwiata zag\u0142usza g\u0142os ludzko\u015bci domagaj\u0105cej si\u0119 pokoju.<\/p>\n
2. Ilu\u017c to biednych rodzi niedorzeczno\u015b\u0107 wojny! Gdziekolwiek si\u0119 nie spojrzymy, widzimy, \u017ce przemoc uderza w osoby bezbronne i najs\u0142absze. Deportacje tysi\u0119cy os\u00f3b, przede wszystkim dzieci, aby je wykorzeni\u0107 i wymusi\u0107 na nich zmian\u0119 to\u017csamo\u015bci. Powracaj\u0105 jak\u017ce aktualne s\u0142owa Psalmisty, napisane w obliczu zniszczenia Jerozolimy oraz wygnania m\u0142odych Hebrajczyk\u00f3w:<\/p>\n
Nad rzekami Babilonu – tam my\u015bmy siedzieli i p\u0142akali,
\nkiedy\u015bmy wspominali Syjon.
\nNa topolach tamtej krainy
\nzawiesili\u015bmy nasze harfy.
\nBo tam \u017c\u0105dali od nas
\npie\u015bni ci, kt\u00f3rzy nas uprowadzili,
\npie\u015bni rado\u015bci ci, kt\u00f3rzy nas uciskali:
\n[\u2026] Jak\u017ce mo\u017cemy \u015bpiewa\u0107
\npie\u015b\u0144 Pa\u0144sk\u0105
\nw obcej krainie?<\/p>\n
(Ps 137,1 4).<\/p>\n
Miliony kobiet, dzieci oraz os\u00f3b starszych, zmuszonych jest do nara\u017cenia si\u0119 na niebezpiecze\u0144stwo bomb, byle tylko znale\u017a\u0107 ocalenie, szukaj\u0105c schronienia jako uchod\u017acy w krajach s\u0105siednich. Ilu\u017c jednak z nich pozostaje w strefach konfliktu, maj\u0105c ka\u017cdego dnia do czynienia ze strachem, do\u015bwiadczaj\u0105c braku jedzenia oraz wody, opieki medycznej, a przede wszystkim mi\u0142o\u015bci. W takich sytuacjach rozum zostaje przy\u0107miony, a konsekwencje ponosi wielu zwyk\u0142ych ludzi, kt\u00f3rzy do\u0142\u0105czaj\u0105 do i tak ju\u017c du\u017cej liczby os\u00f3b pozbawionych \u015brodk\u00f3w do \u017cycia. Jak udzieli\u0107 adekwatnej odpowiedzi, kt\u00f3ra przyniesie ulg\u0119 i pok\u00f3j tak wielu ludziom, zdanym \u0142ask\u0119 losu i ub\u00f3stwo?<\/p>\n
3. W tym jak\u017ce sprzecznym kontek\u015bcie, jak\u017ce bolesnym, pojawia si\u0119 VI \u015awiatowy Dzie\u0144 Ubogich, z zaproszeniem \u2013 zaczerpni\u0119tym z Aposto\u0142a Paw\u0142a \u2013 aby utrzymywa\u0107 wzrok utkwiony w Jezusie, kt\u00f3ry: \u00abb\u0119d\u0105c bogaty, dla was sta\u0142 si\u0119 ubogim, aby was ub\u00f3stwem swoim ubogaci\u0107\u00bb (2 Kor 8, 9). Podczas swojej wizyty w Jerozolimie Pawe\u0142 spotka\u0142 Piotra, Jakuba i Jana, kt\u00f3rzy poprosili go aby nie zapomina\u0142 o ubogich. Wsp\u00f3lnota z Jerozolimy znajdowa\u0142a si\u0119 bowiem w powa\u017cnych trudno\u015bciach z powodu g\u0142odu, kt\u00f3ry dotkn\u0105\u0142 kraj. Aposto\u0142 Pawe\u0142 natychmiast zatroszczy\u0142 si\u0119 o zorganizowanie wielkiej zbi\u00f3rki na rzecz tych\u017ce ubogich. Chrze\u015bcijanie z Koryntu okazali si\u0119 bardzo wra\u017cliwymi i ch\u0119tnymi do pomocy. Za wskazaniem Paw\u0142a, ka\u017cdego pierwszego dnia tygodnia zbierali to, co uda\u0142o im si\u0119 oszcz\u0119dzi\u0107, a wszyscy byli bardzo szczodrzy.<\/p>\n
Czas jakby si\u0119 zatrzyma\u0142 w tym punkcie, tak\u017ce i my, ka\u017cdej niedzieli, podczas celebracji Mszy \u015bwi\u0119tej dokonujemy tego samego gestu, zbieraj\u0105c wsp\u00f3lnie nasze ofiary, a\u017ceby wsp\u00f3lnota mog\u0142a zaspokoi\u0107 potrzeby najbiedniejszych. Jest to znak, kt\u00f3ry chrze\u015bcijanie zawsze czynili z rado\u015bci\u0105 i z poczuciem odpowiedzialno\u015bci, poniewa\u017c \u017caden brat i siostra nie powinien odczuwa\u0107 braku tego, co konieczne do \u017cycia. Za\u015bwiadcza\u0142 o tym ju\u017c \u015bwi\u0119ty Justyn, kt\u00f3ry w II wieku, opisuj\u0105c dla Cesarza Antoniusza Piusa niedzieln\u0105 celebracj\u0119 chrze\u015bcijan, pisa\u0142 tak: \u201eW dniu za\u015b, zwanym Dniem S\u0142o\u0144ca, odbywa si\u0119 zebranie w jednym miejscu wszystkich razem, i z miast i ze wsi. Tedy czyta si\u0119 Pami\u0119tniki apostolskie albo Pisma prorockie, p\u00f3ki czas pozwala. [\u2026] Wreszcie nast\u0119puje rozdawanie i rozdzielenie wszystkim tego, co si\u0119 sta\u0142o Eucharysti\u0105, nieobecnym za\u015b rozsy\u0142a si\u0119 j\u0105 przez diakon\u00f3w. Ci kt\u00f3rym si\u0119 dobrze powodzi, i kt\u00f3rzy dobr\u0105 maj\u0105 wol\u0119, daj\u0105 co chc\u0105, a wszystko, co si\u0119 zbierze, sk\u0142ada si\u0119 na r\u0119ce prze\u0142o\u017conego. On za\u015b roztacza opiek\u0119 nad sierotami, wdowami, chorymi, albo z innej przyczyny cierpi\u0105cymi niedostatek, nad wi\u0119\u017aniami, obcymi go\u015b\u0107mi, jednym s\u0142owem \u015bpieszy z pomoc\u0105 wszystkim, co s\u0105 w potrzebie\u201d (Apologia Pierwsza, LXVII, 1-6).<\/p>\n
4. Wracaj\u0105c do wsp\u00f3lnoty w Koryncie, po pocz\u0105tkowym entuzjazmie zaanga\u017cowanie zacz\u0119\u0142o si\u0119 zmniejsza\u0107, a inicjatywa zaproponowana przez Aposto\u0142a utraci\u0142a rozmach. To w\u0142a\u015bnie pobudzi\u0142o Paw\u0142a do napisania z wielk\u0105 pasj\u0105, o\u017cywiaj\u0105c na nowo zbi\u00f3rk\u0119 \u00ababy czynne podzielenie si\u0119 tym, co macie, potwierdza\u0142o wasz\u0105 ch\u0119tn\u0105 gotowo\u015b\u0107\u00bb (2 Kor 8, 11).<\/p>\n
My\u015bl\u0119 w tej chwili o dyspozycyjno\u015bci, kt\u00f3r\u0105 w ostatnich latach okaza\u0142y ca\u0142e narody otwieraj\u0105c drzwi, by przyj\u0105\u0107 miliony uchod\u017ac\u00f3w wojennych na Bliskim Wschodzie, w Afryce \u015arodkowej, a obecnie na Ukrainie. Rodziny otworzy\u0142y na o\u015bcie\u017c drzwi swoich dom\u00f3w innym rodzinom, a wsp\u00f3lnoty przyj\u0119\u0142y ze szczodrobliwo\u015bci\u0105 wiele kobiet i dzieci, aby zaoferowa\u0107 nale\u017cn\u0105 im godno\u015b\u0107. Jednakowo\u017c im bardziej przeci\u0105ga si\u0119 konflikt, tym bardziej pogarszaj\u0105 si\u0119 jego nast\u0119pstwa. Narody, kt\u00f3re przyjmuj\u0105 uchod\u017ac\u00f3w s\u0105 coraz bardziej znu\u017cone, staraj\u0105c si\u0119, by pomoc by\u0142a ci\u0105g\u0142a; rodziny i wsp\u00f3lnoty zaczynaj\u0105 odczuwa\u0107 ci\u0119\u017car sytuacji, kt\u00f3ra wykracza ju\u017c poza sytuacj\u0119 kryzysow\u0105. To jest w\u0142a\u015bnie moment, aby nie odpu\u015bci\u0107 i by odnowi\u0107 pocz\u0105tkow\u0105 motywacj\u0119. To, co rozpocz\u0119li\u015bmy, nale\u017cy doprowadzi\u0107 do ko\u0144ca z t\u0105 sam\u0105 odpowiedzialno\u015bci\u0105..<\/p>\n
5. Solidarno\u015b\u0107 polega bowiem w\u0142a\u015bnie na tym: podzieli\u0107 si\u0119 tym, czego mamy niewiele, z tymi, kt\u00f3rzy nic nie maj\u0105, tak aby nikt nie cierpia\u0142. Im bardziej ro\u015bnie poczucie wsp\u00f3lnoty i komunii jako stylu \u017cycia, tym bardziej rozwija si\u0119 solidarno\u015b\u0107. Opr\u00f3cz tego trzeba r\u00f3wnie\u017c rozwa\u017cy\u0107, i\u017c s\u0105 kraje, w kt\u00f3rych w ostatnich dziesi\u0119cioleciach dokona\u0142 si\u0119 znacz\u0105cy wzrost dobrobytu, odczuwalny dla wielu rodzin, kt\u00f3re to osi\u0105gn\u0119\u0142y pewien bezpieczny poziom \u017cycia. M\u00f3wimy tu o pozytywnych owocach inicjatywy prywatnej oraz praw, kt\u00f3re wspar\u0142y rozw\u00f3j ekonomiczny \u0142\u0105cz\u0105cy si\u0119 z konkretnym bod\u017acem dla polityki rodzinnej powi\u0105zanej z odpowiedzialno\u015bci\u0105 spo\u0142eczn\u0105. Zosta\u0142 dzi\u0119ki temu osi\u0105gni\u0119ty taki poziom bezpiecze\u0144stwa i stabilno\u015bci, kt\u00f3rym mo\u017cna si\u0119 teraz podzieli\u0107 z tymi, kt\u00f3rzy zostali zmuszeni do opuszczenia swoich dom\u00f3w i swojego kraju, aby si\u0119 ratowa\u0107 i prze\u017cy\u0107. Jako cz\u0142onkowie spo\u0142ecze\u0144stwa obywatelskiego piel\u0119gnujmy odwo\u0142anie do poszanowania warto\u015bci wolno\u015bci, odpowiedzialno\u015bci, braterstwa i solidarno\u015bci. Jako chrze\u015bcijanie, natomiast, odnajdujmy zawsze w mi\u0142o\u015bci, w wierze i w nadziei fundament naszego \u017cycia i naszego dzia\u0142ania.<\/p>\n
6. Warto zauwa\u017cy\u0107, \u017ce Aposto\u0142 Pawe\u0142 nie chcia\u0142 zmusi\u0107 chrze\u015bcijan narzucaj\u0105c im uczynek mi\u0142osierdzia. Pisze bowiem: \u00abNie m\u00f3wi\u0119 tego, aby wam wydawa\u0107 rozkazy\u00bb (2 Kor 8, 8) ale raczej, \u00ababy wskazuj\u0105c na gorliwo\u015b\u0107 innych, wypr\u00f3bowa\u0107 wasz\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107\u00bb (tam\u017ce). U podstaw pro\u015bby Paw\u0142a z pewno\u015bci\u0105 znajduje si\u0119 konieczno\u015b\u0107 konkretnej pomocy, jednak jego intencje wykraczaj\u0105 ponad ni\u0105. Zach\u0119ca do dokonania zbi\u00f3rki, aby sta\u0142a si\u0119 ona znakiem mi\u0142o\u015bci, tak jak zosta\u0142o to po\u015bwiadczone przez samego Jezusa. Szczodro\u015b\u0107 zatem w stosunku do ubogich znajduje sw\u00f3j g\u0142\u0119boki fundament w decyzji Syna Bo\u017cego, kt\u00f3ry sam zechcia\u0142 sta\u0107 si\u0119 ubogim.<\/p>\n
Aposto\u0142 bowiem stwierdza bez obaw, \u017ce ten wyb\u00f3r Chrystusa, to jego \u201eogo\u0142ocenie si\u0119\u201d, jest \u201e\u0142ask\u0105\u201d, co wi\u0119cej, \u00ab\u0142ask\u0105 Pana naszego Jezusa Chrystusa\u00bb (2 Kor 8, 9) i tylko przyjmuj\u0105c j\u0105 mo\u017cemy da\u0107 konkretny i sp\u00f3jny wyraz naszej wiary. Nauczanie ca\u0142ego Nowego Testamentu w tym temacie jest jednolite i znajduje r\u00f3wnie\u017c swoje potwierdzenie w s\u0142owach Aposto\u0142a Jakuba: \u00abwprowadzajcie za\u015b s\u0142owo w czyn, a nie b\u0105d\u017acie tylko s\u0142uchaczami oszukuj\u0105cymi samych siebie. Je\u017celi bowiem kto\u015b przys\u0142uchuje si\u0119 tylko s\u0142owu, a nie wype\u0142nia go, podobny jest do cz\u0142owieka ogl\u0105daj\u0105cego w lustrze swe naturalne odbicie. Bo przyjrza\u0142 si\u0119 sobie, odszed\u0142 i zaraz zapomnia\u0142, jakim by\u0142. Kto za\u015b pilnie rozwa\u017ca doskona\u0142e Prawo, Prawo wolno\u015bci, i wytrwa w nim, ten nie jest s\u0142uchaczem sk\u0142onnym do zapominania, ale wykonawc\u0105 dzie\u0142a; wype\u0142niaj\u0105c je, otrzyma b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwo\u00bb (Jk 1, 22-25).<\/p>\n
7. Wobec ubogich nie uprawia si\u0119 retoryki, ale zakasuje si\u0119 r\u0119kawy i realizuje si\u0119 wiar\u0119 poprzez bezpo\u015brednie zaanga\u017cowanie, kt\u00f3re nie mo\u017ce by\u0107 scedowane na innych. Czasami natomiast mo\u017ce wyst\u0119powa\u0107 pewna forma rozprz\u0119\u017cenia, prowadz\u0105ca do przyj\u0119cia zachowa\u0144 nieodpowiednich, takich jak oboj\u0119tno\u015b\u0107 wobec ubogich. Zdarza si\u0119 wi\u0119c, \u017ce niekt\u00f3rzy chrze\u015bcijanie, ze wzgl\u0119du na zbyt mocne przywi\u0105zanie do pieni\u0105dza, ugrz\u0119\u017ali w z\u0142ym u\u017cywaniu d\u00f3br oraz maj\u0105tku. S\u0105 to sytuacje, kt\u00f3re ukazuj\u0105 s\u0142ab\u0105 wiar\u0119, a tak\u017ce s\u0142ab\u0105 i kr\u00f3tkowzroczn\u0105 nadziej\u0119.<\/p>\n
Wiemy, \u017ce problemem nie jest pieni\u0105dz sam w sobie, poniewa\u017c jest on cz\u0119\u015bci\u0105 codziennego \u017cycia os\u00f3b oraz relacji spo\u0142ecznych. Tym, nad czym powinni\u015bmy si\u0119 pochyli\u0107 i przemy\u015ble\u0107, jest raczej warto\u015b\u0107, jak\u0105 pieni\u0105dz posiada dla nas: nie mo\u017ce sta\u0107 si\u0119 absolutem, jakby by\u0142 celem nadrz\u0119dnym. Przywi\u0105zanie tego rodzaju nie pozwala patrze\u0107 z realizmem na \u017cycie codzienne oraz os\u0142abia wzrok, uniemo\u017cliwiaj\u0105c dostrze\u017cenie potrzeb innych. Nic bardziej szkodliwego nie mo\u017ce przydarzy\u0107 si\u0119 chrze\u015bcijaninowi oraz wsp\u00f3lnocie chrze\u015bcija\u0144skiej, jak w\u0142a\u015bnie za\u015blepienie przez bo\u017cka bogactwa, co w rezultacie ko\u0144czy si\u0119 zniewoleniem przez wizj\u0119 \u017cycia ulotnego i zbankrutowanego.<\/p>\n
Nie chodzi wi\u0119c o to, aby mie\u0107 wobec ubogich postaw\u0119 \u015bwiadczenia us\u0142ug socjalnych, jak to cz\u0119sto si\u0119 dzieje; trzeba natomiast dzia\u0142a\u0107, aby nikomu nie zabrak\u0142o tego, co konieczne. To nie aktywizm ratuje, ale szczery i szczodry szacunek, kt\u00f3ry pozwala podej\u015b\u0107 do ubogiego, jak do brata, kt\u00f3ry wyci\u0105ga r\u0119k\u0119, abym to ja wyszed\u0142 z letargu, w kt\u00f3ry wpad\u0142em. Dlatego te\u017c \u00abnikt nie mo\u017ce m\u00f3wi\u0107, \u017ce stoi z dala od ubogich, poniewa\u017c jego \u017cyciowe wybory wi\u0105\u017c\u0105 si\u0119 ze skupieniem uwagi na innych sprawach. Cz\u0119sto spotykamy si\u0119 z tym usprawiedliwieniem w \u015brodowiskach akademickich, przedsi\u0119biorc\u00f3w lub profesjonalist\u00f3w, a nawet w \u015brodowiskach ko\u015bcielnych. [\u2026] nikt nie mo\u017ce si\u0119 czu\u0107 zwolniony z troski o ubogich i o sprawiedliwo\u015b\u0107 spo\u0142eczn\u0105\u00bb (Evangelii gaudium, 201). Pilnie nale\u017cy znale\u017a\u0107 nowe drogi, kt\u00f3re mog\u0105 poprowadzi\u0107 ponad uk\u0142ady tej polityki spo\u0142ecznej, rozumianej \u201ejako polityki dla ubogich, ale nigdy z biednymi i nigdy z ubogimi, a tym bardziej nie b\u0119d\u0105cej cz\u0119\u015bci\u0105 projektu, kt\u00f3ry mo\u017ce doprowadzi\u0107 ludzi do siebie\u201d (Fratelli tutti, 169). Nale\u017cy natomiast d\u0105\u017cy\u0107 do podj\u0119cia postawy Aposto\u0142a, kt\u00f3ry pisa\u0142 do Koryntian: \u201eNie o to bowiem idzie, \u017ceby innym sprawia\u0107 ulg\u0119, a sobie utrapienie, lecz \u017ceby by\u0142a r\u00f3wno\u015b\u0107\u201d (2 Kor 8, 13).<\/p>\n
8. Jest pewien paradoks, kt\u00f3ry dzi\u015b, podobnie jak i w przesz\u0142o\u015bci, trudno jest zaakceptowa\u0107, poniewa\u017c koliduje on z logik\u0105 ludzk\u0105: istnieje ub\u00f3stwo, kt\u00f3re ubogaca. Pawe\u0142, przywo\u0142uj\u0105c \u201e\u0142ask\u0119\u201d Jezusa Chrystusa, pragnie potwierdzi\u0107 to, co On sam przepowiada\u0142, a mianowicie, \u017ce prawdziwe bogactwo nie polega na gromadzeniu \u00absobie skarb\u00f3w na ziemi, gdzie m\u00f3l i rdza niszcz\u0105 i gdzie z\u0142odzieje w\u0142amuj\u0105 si\u0119, i kradn\u0105\u00bb (Mt 6, 19), ale raczej na wzajemnej mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3ra pozwala nam d\u017awiga\u0107 ci\u0119\u017cary jedni drugich, tak aby nikt nie czu\u0142 si\u0119 opuszczony czy wykluczony. Do\u015bwiadczenie s\u0142abo\u015bci oraz ograniczenia, kt\u00f3re prze\u017cyli\u015bmy w minionych latach, a teraz tragedia wojny ze skutkami globalnymi, powinny nauczy\u0107 nas czego\u015b decyduj\u0105cego: nie jeste\u015bmy na \u015bwiecie po to, aby prze\u017cy\u0107, ale po to, by wszyscy mogli \u017cy\u0107 godnie i szcz\u0119\u015bliwie. Or\u0119dzie Jezusa pokazuje nam drog\u0119 i pozwala nam odkry\u0107, \u017ce istnieje ub\u00f3stwo, kt\u00f3re upokarza i zabija oraz, \u017ce istnieje inne ub\u00f3stwo, Jego ub\u00f3stwo, kt\u00f3ra wyzwala i czyni beztroskimi.<\/p>\n
Ub\u00f3stwo, kt\u00f3re zabija, to n\u0119dza zrodzona z niesprawiedliwo\u015bci, wyzysku, przemocy oraz niesprawiedliwego podzia\u0142u bogactw i zasob\u00f3w. To ub\u00f3stwo rozpaczliwe, pozbawione przysz\u0142o\u015bci, poniewa\u017c narzucone przez kultur\u0119 odrzucenia, kt\u00f3ra nie daje perspektyw ani dr\u00f3g wyj\u015bcia. Jest to n\u0119dza, kt\u00f3ra zmuszaj\u0105c do stanu skrajnego niedostatku, oddzia\u0142uje r\u00f3wnie\u017c na wymiar duchowy, kt\u00f3ry, nawet je\u015bli cz\u0119sto jest zaniedbany, to przecie\u017c nie z tego powodu nie istnieje czy si\u0119 nie liczy. Kiedy jedynym prawem staje si\u0119 rachunek zysku na koniec dnia, to wtedy nie ma ju\u017c hamulc\u00f3w, aby zastosowa\u0107 logik\u0119 wyzysku os\u00f3b: inni ludzie staj\u0105 si\u0119 jedynie \u015brodkami. Nie istnieje ju\u017c wtedy sprawiedliwa zap\u0142ata, czy s\u0142uszne godziny pracy, ale tworz\u0105 si\u0119 nowe formy niewolnictwa, kt\u00f3rych doznaj\u0105 osoby, kt\u00f3re nie maj\u0105 innej drogi wyj\u015bcia i musz\u0105 zaakceptowa\u0107 t\u0119 truj\u0105c\u0105 niesprawiedliwo\u015b\u0107, aby uciu\u0142a\u0107 minimum na prze\u017cycie.<\/p>\n
Natomiast ub\u00f3stwo, kt\u00f3re wyzwala jest tym, kt\u00f3re jawi si\u0119 przed nami jako odpowiedzialny wyb\u00f3r, pozwalaj\u0105cy zrzuci\u0107 ci\u0105\u017c\u0105cy balast i d\u0105\u017cy\u0107 do tego, co istotne. Mo\u017cna bowiem \u0142atwo dostrzec owo poczucie niezadowolenia, kt\u00f3rego wielu do\u015bwiadcza, poniewa\u017c odczuwaj\u0105 brak czego\u015b wa\u017cnego i szukaj\u0105 tego, b\u0142\u0105dz\u0105c bez celu. Pragn\u0105c znalezienia czego\u015b, co by mog\u0142o ich zaspokoi\u0107, potrzebuj\u0105 ukierunkowania ku maluczkim, s\u0142abym, ubogim, \u017ceby mogli wreszcie zrozumie\u0107 to, czego naprawd\u0119 potrzebuj\u0105. Spotkanie ubogich pozwala po\u0142o\u017cy\u0107 kres wielu niepokojom i bezpodstawnym l\u0119kom, aby dotrze\u0107 do tego, co naprawd\u0119 liczy si\u0119 w \u017cyciu i czego nikt nie mo\u017ce nam ukra\u015b\u0107: mi\u0142o\u015bci prawdziwej i bezinteresownej. Ubodzy s\u0105 bowiem, zanim stan\u0105 si\u0119 przedmiotem naszej ja\u0142mu\u017cny, s\u0105 podmiotem, kt\u00f3ry pomaga nam uwolni\u0107 si\u0119 z wi\u0119z\u00f3w niepokoju i powierzchowno\u015bci.<\/p>\n
Ojciec i Doktor Ko\u015bcio\u0142a, \u015bwi\u0119ty Jan Chryzostom, w kt\u00f3rego listach spotykamy mocne zwroty przeciwko nieodpowiednim postawom chrze\u015bcijan w stosunku do najubo\u017cszych, tak pisa\u0142: \u201eJe\u015bli nie jeste\u015b przekonany, \u017ce ub\u00f3stwo mo\u017ce przynie\u015b\u0107 bogactwo to pomy\u015bli o swoim Panu i przesta\u0144 pow\u0105tpiewa\u0107. Gdyby Pan nie sta\u0142 si\u0119 biedny, nie m\u00f3g\u0142by\u015b sta\u0107 si\u0119 bogaty. To w\u0142a\u015bnie jest cudowne, \u017ce ub\u00f3stwo przynios\u0142o bogactwo. Przez bogactwo Aposto\u0142 rozumie pobo\u017cno\u015b\u0107, oczyszczenie z grzech\u00f3w, sprawiedliwo\u015b\u0107 i \u015bwi\u0119to\u015b\u0107, i wszystkie owe niezliczone dobra, kt\u00f3re Pan nam podarowa\u0142 i jeszcze podaruje. I to wszystko wyros\u0142o dla nas z ub\u00f3stwa\u201d (Homilie do Drugiego Listu \u015bw. Paw\u0142a do Koryntian, przek\u0142ad z j\u0119zyka greckiego, ks. Antoni Paciorek, Cz\u0119stochowa, 2019, s. 290).<\/p>\n
9. Tekst Aposto\u0142a Paw\u0142a, do kt\u00f3rego odsy\u0142a nas VI \u015awiatowy Dzie\u0144 Ubogich, ukazuje wielki paradoks \u017cycia wiary: ub\u00f3stwo Chrystusa ubogaca nas. Je\u015bli Pawe\u0142 m\u00f3g\u0142 da\u0107 nam to nauczanie \u2013 a Ko\u015bci\u00f3\u0142 rozpowszechni\u0107 je i za\u015bwiadczy\u0107 o nim na przestrzeni wiek\u00f3w \u2013 to sta\u0142o si\u0119 tak, poniewa\u017c B\u00f3g w swoim synu Jezusie, wybra\u0142 i przemierzy\u0142 t\u0119 drog\u0119. Je\u015bli On dla nas sta\u0142 si\u0119 ubogim, to nasze \u017cycie jest o\u015bwiecone i przemienione, i nabywa warto\u015b\u0107, kt\u00f3rej \u015bwiat nie zna i nie mo\u017ce da\u0107. Bogactwem Jezusa jest Jego mi\u0142o\u015b\u0107, kt\u00f3ra nie zamyka si\u0119 na nikogo i wszystkim wychodzi na spotkanie, a szczeg\u00f3lnie tym, kt\u00f3rzy s\u0105 usuni\u0119ci na margines i pozbawieni tego, co konieczne. Z mi\u0142o\u015bci ogo\u0142oci\u0142 samego siebie i przyj\u0105\u0142 posta\u0107 ludzk\u0105. Z mi\u0142o\u015bci sta\u0142 si\u0119 s\u0142ug\u0105 pos\u0142usznym a\u017c do \u015bmierci \u2013 i to \u015bmierci krzy\u017cowej (por. Fil 2, 6-8). Z mi\u0142o\u015bci sta\u0142 si\u0119 \u201echlebem \u017cycia\u201d (por. J 6, 35), aby nikomu nie zabrak\u0142o tego, co konieczne oraz aby ka\u017cdy m\u00f3g\u0142 znale\u017a\u0107 pokarm na \u017cycie wieczne. R\u00f3wnie\u017c dzisiaj, podobnie jak to by\u0142o w\u00f3wczas dla uczni\u00f3w Pana, trudne wydaje si\u0119, zaakceptowanie tego nauczania (por. J 6,60); jednak s\u0142owo Jezusa jest wyraziste. Je\u015bli chcemy, aby \u017cycie zwyci\u0119\u017cy\u0142o nad \u015bmierci\u0105, a godno\u015b\u0107 by\u0142a wybawiona od niesprawiedliwo\u015bci, to trzeba i\u015b\u0107 Jego drog\u0105: na\u015bladowa\u0107 ub\u00f3stwo Jezusa Chrystusa, dziel\u0105c \u017cycie ze wzgl\u0119du na mi\u0142o\u015b\u0107, dziel\u0105c chleb swego \u017cycia z bra\u0107mi i siostrami, poczynaj\u0105c od ostatnich, od tych kt\u00f3rym brakuje tego co konieczne, \u017ceby nasta\u0142a r\u00f3wno\u015b\u0107, a\u017ceby ubodzy zostali wyzwoleni z n\u0119dzy, a bogaci z pr\u00f3\u017cno\u015bci, w obydwu bowiem nie ma nadziei.<\/p>\n
10. Dnia 15 maja br. kanonizowa\u0142em brata Karola de Foucauld, cz\u0142owieka, kt\u00f3ry urodzi\u0142 si\u0119 bogatym, ale wyrzek\u0142 si\u0119 wszystkiego, aby p\u00f3j\u015b\u0107 za Jezusem i sta\u0107 si\u0119 wraz z Nim ubogim oraz bratem wszystkich. Jego \u017cycie pustelnicze, najpierw w Nazarecie, a nast\u0119pnie na pustyni Saharyjskiej, utkane z milczenia, modlitwy oraz dzielenia si\u0119 jest przyk\u0142adnym \u015bwiadectwem ub\u00f3stwa chrze\u015bcija\u0144skiego. Dobrze nam uczyni przemy\u015blenie jego s\u0142\u00f3w: \u00abNie gard\u017amy ubogimi, ma\u0142ymi, robotnikami; nie tylko dlatego, i\u017c s\u0105 oni naszymi bra\u0107mi w Bogu, ale r\u00f3wnie\u017c dlatego, \u017ce w spos\u00f3b najdoskonalszy na\u015bladuj\u0105 Jezusa w Jego \u017cyciu zewn\u0119trznym. Oni ukazuj\u0105 nam doskonale Jezusa, Robotnika z Nazaretu. S\u0105 pierworodnymi w\u015br\u00f3d wybranych, pierwszymi wezwanymi do \u017c\u0142\u00f3bka Zbawiciela. Byli codziennymi towarzyszami Jezusa: od Jego urodzin, a\u017c do \u015bmierci […]. Czcijmy ich, czcijmy w nich obraz Jezusa oraz jego \u015awi\u0119tych Rodzic\u00f3w […]. Przyjmujmy na siebie [posta\u0107], kt\u00f3r\u0105 on sam wybra\u0142 dla siebie […]. Nie przestawajmy nigdy by\u0107 we wszystkim ubogimi, bra\u0107mi ubogich, towarzyszami ubogich, jeste\u015bmy najubo\u017cszymi z ubogich jak Jezus i tak jak On kochamy ubogich i otaczamy si\u0119 nimi\u00bb ( Komentarze do Ewangelii wed\u0142ug \u015bwi\u0119tego \u0141ukasza, Medytacja 263) [1]. Dla brata Karola by\u0142y to nie tylko s\u0142owa, ale konkretny styl \u017cycia, kt\u00f3ry go doprowadzi\u0142 do dzielenia z Chrystusem daru samego \u017cycia.<\/p>\n
Niech ten VI \u015awiatowy Dzie\u0144 Ubogich stanie si\u0119 okazj\u0105 \u0142aski, aby uczyni\u0107 rachunek sumienia osobisty oraz wsp\u00f3lnotowy i zapyta\u0107 si\u0119, czy ub\u00f3stwo Jezusa Chrystusa jest naszym wiernym towarzyszem \u017cycia.<\/p>\n
Rzym, u \u015bw. Jana na Lateranie, 13 czerwca 2022, we Wspomnienie \u015bw. Antoniego z Padwy.<\/p>\n
FRANCISCUS<\/p>\n
___________________________<\/p>\n
[1] Meditazione n. 263 su Lc 2,8-20: C. DE FOUCAULD, La Bont\u00e9 de Dieu. M\u00e9ditations sur les saints Evangiles (1), Nouvelle Cit\u00e9, Montrouge 1996, 214-216.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
OR\u0118DZIE OJCA \u015aWI\u0118TEGO NA VI \u015aWIATOWY DZIE\u0143 UBOGICH 13 listopada 2022, XXXIII Niedziela okresu zwyk\u0142ego \u201eChrystus dla was sta\u0142 si\u0119 ubogim\u201d (por. 2 Kor 8, 9) 1. \u00abChrystus Jezus [\u2026] dla was sta\u0142 si\u0119 ubogim\u00bb (por. 2 Kor 8, 9). Tymi s\u0142owami Aposto\u0142 Pawe\u0142 zwraca si\u0119 do pierwszych chrze\u015bcijan w Koryncie, aby utwierdzi\u0107 ich dzia\u0142ania […]<\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[15],"tags":[],"class_list":["post-10181","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-warto-wiedziec"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/parafiatokarnia.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/10181","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/parafiatokarnia.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/parafiatokarnia.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/parafiatokarnia.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/parafiatokarnia.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=10181"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/parafiatokarnia.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/10181\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":10239,"href":"https:\/\/parafiatokarnia.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/10181\/revisions\/10239"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/parafiatokarnia.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=10181"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/parafiatokarnia.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=10181"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/parafiatokarnia.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=10181"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}